Beschermengel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
beschermengel door Matthäus Kern, rond 1840

Een beschermengel, engelbewaarder, wachtengel of bewaarengel is een engel die het beschermen en begeleiden van een bepaalde persoon, van groepen of naties als taak heeft.

De overtuiging dat God een geest zendt om op elk individu te letten, was een algemeen geloof in de Oudgriekse filosofie, en ook Plato vermeldde het in zijn dialoog Phaedo. Op dezelfde manier verschijnt het geloof in het Oude Testament, hoewel het niet specifiek wordt omlijnd. Henoch 100:5 zegt dat de goeden beschermengelen hebben. In Handelingen van de Apostelen 12:15 is er een andere zinspeling met betrekking tot het geloof. In het Evangelie volgens Matteüs 18:10 zegt Jezus dat kinderen door beschermende engelen worden beschermd:

"Waak ervoor ook maar een van deze geringen te verachten. Want ik zeg jullie: hun engelen in de hemel aanschouwen onophoudelijk het gelaat van mijn hemelse Vader." (NBV)

De heilige Ambrosius geloofde dat de heiligen hun beschermengel verliezen zodat zij een grotere strijd zouden kunnen leveren en kunnen volharden. De heiligen Hiëronymus en Basilius beweerden dat zonden de beschermengelen zouden wegjagen. Het concept van beschermengelen en hun hiërarchie werd door Pseudo-Dionysius de Areopagiet uitgebreid ontwikkeld in de 5e eeuw na Christus en had grote invloed op de kunst en de volksdevotie.

Het geloof in het bestaan van beschermengelen maakt expliciet deel uit van het katholieke depositum fidei en wordt onderzocht in de angelologie. Ter ere van de beschermengelen wordt het feest van de engelbewaarder gevierd.

Afbeeldingen[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties