Besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid of in kort besloten vennootschap (in Nederland afgekort tot bv, in België bvba, vroeger pvba[1]) is een rechtspersoon waarvan het maatschappelijk kapitaal verdeeld is in aandelen die niet vrij overdraagbaar zijn; de aandelen staan op naam.

De vennootschap is besloten omdat de aandelen niet vrij overdraagbaar zijn, dit in tegenstelling tot de naamloze vennootschap waarvan de aandelen in beginsel vrij overdraagbaar zijn, bijvoorbeeld op de effectenbeurs. De beperkte overdraagbaarheid is geregeld in de wet, maar de statuten van de vennootschap kunnen dit besloten karakter versoepelen of aan strengere regels onderwerpen. Men spreekt van toetredingsregelingen of blokkeringsregelingen, al naargelang het gezichtspunt. Meestal houdt de regeling in dat de bestaande aandeelhouders het toetreden van een nieuwe aandeelhouder moeten goedkeuren, ook als die de aandelen van een andere aandeelhouder overneemt, bijvoorbeeld door erfenis of koop.

De besloten vennootschap houdt een register bij waaruit blijkt welke personen voor een bepaald aantal aandelen in het kapitaal van de besloten vennootschap deelnemen. Een ander belangrijk kenmerk, zowel in Nederland als in België, is de beperkte aansprakelijkheid van de aandeelhouders voor schulden van de besloten vennootschap.

De Belgische bvba[bewerken]

  • Aantal vennoten: normaal minimum 2, maar de bvba kan ook met 1 vennoot bestaan of voortbestaan; dat is dan de gebruikelijke vorm voor een eenpersoonsvennootschap, afgekort tot ebvba (eenpersoons besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid).
  • Kapitaal: het minimum kapitaal bedraagt 18 550,00 euro[2] volledig geplaatst, 6 200,00 euro volstort (voor een bvba met 1 vennoot (ebvba) dient het kapitaal ten belope van 12 400,00 euro te worden volstort), 20% per aandeel in geld, 100% per aandeel in natura. Voor de inbreng in natura is een verslag van een bedrijfsrevisor vereist. Sinds 1 juni 2010[3] is het mogelijk een BVBA op te richten met een theoretisch minimum kapitaal van 1 euro. Het echte benodigde startkapitaal zal echter vaak hoger liggen omdat dit verantwoord dient te worden in het financieel plan van de ondernemer. De bvba die op deze manier in het leven geroepen wordt zal besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid starter genoemd worden, afgekort naar s-bvba.
  • Aandelen: op naam
  • Akte: notariële akte noodzakelijk
  • Overdracht van aandelen: de overdracht van aandelen in een BVBA is streng gereglementeerd in art. 246 van het Wetboek van Vennootschappen. In principe is er toestemming vereist van 1/2 de van de vennoten (inclusief de kandidaat overdrager) die samen minstens 3/4 van het maatschappelijk kapitaal bezitten (exclusief de over te dragen aandelen). Toestemming is niet vereist als het gaat om een overdracht aan een medevennoot, de echtgeno(o)t(e) van de overdrager, bloedverwanten in de rechte opgaande of neergaande lijn of andere door de statuten toegelaten personen.
  • Bestuur: door één of meer zaakvoerders, deze zetelen in het college van zaakvoerders

De Nederlandse bv[bewerken]

Sinds 29 juni 1971 is het mogelijk een besloten vennootschap in Nederland op te richten. Vanwege de harmonisatie van het recht binnen de EEG was invoering van deze nieuwe figuur noodzakelijk; in de andere EEG-landen bestond er al vaak een verschil tussen open en besloten vennootschappen.

De wettelijke aspecten van de bv zijn in Nederland vastgelegd in de artikelen 175 t/m 284 van boek 2 van het Burgerlijk Wetboek (Titel 5: Besloten vennootschappen met beperkte aansprakelijkheid).

Per 1 oktober 2012 is in werking getreden de Wet van 18 juni 2012 tot wijziging van Boek 2 van het Burgerlijk Wetboek in verband met de aanpassing van de regeling voor besloten vennootschappen met beperkte aansprakelijkheid (Wet vereenvoudiging en flexibilisering bv-recht) en de Wet van 18 juni 2012 tot aanpassing van de wetgeving aan en invoering van de Wet vereenvoudiging en flexibilisering bv-recht (Invoeringswet vereenvoudiging en flexibilisering bv-recht).

Oprichting[bewerken]

Om een bv op te richten moet aan de volgende eisen voldaan zijn:

  • Oprichting van een bv geschiedt door middel van een notariële oprichtingsakte; minister Verhagen heeft in september 2011 aangekondigd met een voorstel te komen om deze eis te laten vervallen voor bv's met maar één aandeelhouder; Dit voorstel is echter nog niet ingediend;
  • De bv moet worden ingeschreven in het handelsregister bij de Kamer van Koophandel (KvK) van de regio waar de bv volgens de statuten gevestigd zal zijn (dit is geen constitutief vereiste).
  • Een bankinstelling of accountant moest voorheen een bankverklaring respectievelijk accountantsverklaring hebben afgegeven inhoudende dat hetgeen wordt gestort op de aandelen ten minste € 18.000 waard is (het minimumkapitaal); dit is per 1 oktober 2012 afgeschaft door inwerkingtreding van De wet vereenvoudiging en flexibilisering bv-recht (Flex-bv wet); het minimale kapitaalvereiste bedraagt sindsdien €0,01;

Tot 1 juli 2011 was het nodig dat de minister van Justitie een "Verklaring van Geen Bezwaar" had afgegeven, maar dat hoeft nu niet meer[4].

Inbreng[bewerken]

Sinds 1 oktober 2012 is er geen bank- of accountantsverklaring meer vereist. Wel blijft de beschrijving van de inbreng noodzakelijk. Daarnaast zal er minimaal een aandeel (minimaal 0,01 euro) met stemrecht uitgegeven dienen te worden.

Een veel voorkomende vorm van inbreng is de inbreng van een eenmanszaak. Men ziet dit vaak wanneer eenmans-ondernemers, na een succesvolle onderneming te hebben opgericht, behoefte hebben aan meer juridische bescherming (zie hieronder bij aansprakelijkheid). De activa (bedrijfsmiddelen, gebouwen en dergelijke) van de voormalige eenmansonderneming worden dan in eigendom overgedragen aan de vennootschap. Men spreekt dan van inbreng in natura. Over de waarde van het ingebrachte moet een accountantsverklaring worden afgelegd, die inhoudt dat de ingebrachte goederen daadwerkelijk de minimumwaarde vertegenwoordigen.

Zeggenschap[bewerken]

Het 'hoogste' orgaan van de bv is de algemene vergadering van aandeelhouders (AVA) welke minstens eenmaal per jaar bijeenkomt. Men dient hierbij in het oog te houden dat de AVA niet te allen tijde het laatste woord heeft. Dit vloeit voort uit de wet, die een negatieve formulering gebruikt: aan de algemene vergadering komt alle macht toe, die niet bij wet of statuten aan de raad van bestuur of aan anderen is toegekend. Dit is door de Hoge Raad onderstreept in het Forumbank-arrest uit de jaren vijftig. Vanaf 1 oktober 2012 wordt de naam van de AVA aangepast in algemene vergadering (AV).

De dagelijkse leiding van de bv berust bij het bestuur, vaak directie genoemd. Het bestuur wordt in de regel door de AVA benoemd en ontslagen. In de statuten van de bv kan bepaald zijn dat er een raad van commissarissen (RvC) moet worden benoemd die namens de AVA toezicht houdt op de directie. Bij bepaalde vennootschappen, de zogenaamde structuurvennootschappen, is de aanwezigheid van een raad van commissarissen zelfs verplicht; deze raad van commissarissen benoemt en ontslaat dan het bestuur en benoemt zijn eigen leden door coöptatie.

Aansprakelijkheid[bewerken]

Tot op het moment dat aan alle oprichtingseisen is voldaan, zijn de oprichters van de bv hoofdelijk aansprakelijk. Wanneer aan de eisen is voldaan, zijn de aandeelhouders alleen aansprakelijk tot het bedrag waarvoor zij deelnemen in de bv. De bestuurders van de onderneming (RvB) zijn niet aansprakelijk voor schulden van de bv. In geval van faillissement kunnen de bestuurders op grond van de Wet Bestuurdersaansprakelijkheid (WBA) en de Wet Bestuurdersaansprakelijkheid bij Faillissement (WBF) hoofdelijk aansprakelijk worden gesteld als onbehoorlijk bestuur een belangrijke oorzaak van het faillissement is. In een aantal gevallen kan een vennootschap ook haar (ex-)bestuurder aansprakelijk stellen wegens wanbeleid. De grote risico's die bestuurders lopen, worden vaak aangevoerd als argument voor exorbitant hoge salarissen, een onderwerp dat eind 20e / begin 21e eeuw onderwerp was van veel discussie. Op dit argument valt wel het een en ander af te dingen nu de aansprakelijkheidsverzekering voor bestuurders en commissarissen in vrijwel alle gevallen uitkomst biedt. De hoofdelijke aansprakelijkheid in geval van wanbeleid kan eenvoudigweg verzekerd worden.

Om een lening te krijgen voor zijn bv stelt een directeur-grootaandeelhouder zich soms persoonlijk garant. In dat geval is zijn risico dus groter.

Fiscale aspecten[bewerken]

Over de winst van de bv dient door de bv in beginsel vennootschapsbelasting betaald te worden. De AVA beslist op welke wijze de winst na de vennootschapsbelasting wordt verdeeld. Het aan de aandeelhouders uit te keren deel van de winst wordt dividend genoemd. De bv is in beginsel verplicht over dividendbetalingen namens de aandeelhouders dividendbelasting in te houden en aan de fiscus af te dragen. De aldus geheven dividendbelasting kan door de aandeelhouder in beginsel verrekend worden met de eventueel door hen verschuldigde vennootschapsbelasting dan wel inkomstenbelasting. Het niet-uitgekeerde deel van de winst wordt opgenomen in de algemene- of winstreserve, bijvoorbeeld om toekomstige bedrijfsuitbreidingen te realiseren.

Grote bv's[bewerken]

Enkele zeer grote bv's zijn Eureko B.V. (verzekeraar Achmea) en Inter IKEA Systems B.V..

Europese varianten[bewerken]

Door de komst van de Europese Unie kunnen rechtspersonen uit het buitenland gelijk worden gesteld aan de Nederlandse bv of de Belgische bvba. Enkele voorbeelden:

  • De Duitse Gesellschaft mit beschränkter Haftung (GmbH) met een minimumkapitaal van € 25.000
  • de Engelse Private Limited Company (Ltd) met een minimumkapitaal van 1 Britse pond
  • de Franse Société à Responsabilité Limitée (SARL) zonder minimumkapitaal (oftewel 1 euro).

Enkele andere rechtsvormen[bewerken]

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties