Bettine Vriesekoop
| Bettine Vriesekoop | ||
 |
||
| Bettine Vriesekoop in 1986 | ||
| Naam | Bettine Vriesekoop | |
| Nationaliteit |  Nederland |
|
| Geboortedatum | 13 augustus 1961 | |
| Geboorteplaats | Hazerswoude-Rijndijk | |
Hubertina Petronella Maria 'Bettine' Vriesekoop (Hazerswoude-Rijndijk, 13 augustus 1961) is een Nederlandse oud-tafeltennisster. Zij werd Europees kampioen in 1982 en 1992.
Biografisch [bewerken]
Vriesekoop is de jongste van negen kinderen van een boerengezin. Haar vader overleed aan kanker toen Vriesekoop 9 jaar was. Vriesekoop bracht haar middelbareschooltijd door aan het Bonaventura College in Leiden.
Vriesekoop speelde tafeltennis vanaf 1972. Van 1977 tot 2002 beoefende zij haar sport op het hoogste niveau. Ze werd in die periode tweemaal Europees kampioen enkelspel (in 1982 in Boedapest en in 1992 in Stuttgart), Europees kampioen dubbelspel in 1982 (met Andrzej Grubba), won twee keer de Europa Top 12 (1982 en 1985), was veertien keer Nederlands kampioen in het damesenkelspel en won veertien Open toernooien. Met het Nederlands team behaalde zij een zilveren medaille op het EK van 92 en twee bronzen medailles op de WK. Door haar prestaties werd ze tweemaal uitgeroepen tot Sportvrouw van het jaar (1981 en 1985). Ook werd ze in 1999 speelster van de Eeuw. Tot 1988 werkte zij samen met coach Gerard Bakker, die haar tot grote hoogte bracht, maar afkeer opriep door zijn autoritaire stijl. Vriesekoop speelde in de Nederlandse eredivisie voor TTV Avanti (waarmee ze in 1986 de ETTU Cup won), TTV Noordkop en De Treffers '70.
Op de Olympische Spelen van 1988 in Seoel, direct na haar winst van de achtste finale, werd ze door coach Bakker publiekelijk hard aangepakt, ze zou te ongeconcentreerd hebben gespeeld. Een uur later moest ze op voor de kwartfinales en verloor die.[1] Direct na de spelen stopte Vriesekoop met de tafeltennissport. Mede door de manier waarop Bakker haar begeleidde was ze het plezier in de sport kwijtgeraakt. Op die Olympische Spelen leerde ze Hans van Wissen kennen. Na ongeveer een jaar hervatte ze met succes haar carrière, ditmaal met begeleiding van bondscoach Jan Vlieg. Nadat Van Wissen in 1999 overleed aan een hartaanval, beviel Vriesekoop zes maanden later van zijn zoon.
De vele contacten met Chinese tafeltennissters inspireerden Bettine Vriesekoop tot het volgen van een studie Sinologie aan de Universiteit Leiden. Daarnaast bestudeert ze de oosterse filosofie. Over haar ervaringen in China schreef ze vier boeken: Heimwee naar Peking (1994), Bij de Chinees (2006), Het Jaar van de Rat (2008) en Duizend dagen in China (2011).
In 2003 verscheen haar biografie "Overwinnen, overleven", geschreven door televisie-journalist Alje Kamphuis.
Van 1 juni 2006 tot 3 augustus 2009 was Vriesekoop correspondent in China voor NRC Handelsblad. Haar ervaringen rond deze baan verwerkte ze in het boek Duizend dagen in China (2011). Tegenwoordig schrijft ze boeken en artikelen voor tijdschriften. Ook verzorgt ze lezingen en seminars over China.
Externe link [bewerken]
Bronnen, noten en/of referenties
|
 |
Zie de categorie Bettine Vriesekoop van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
