Beurs van Brussel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De Beurs van Brussel
Historische prent van de Beurs van Brussel
De Beurs van Brussel gezien vanaf de Anspachlaan

De Beurs van Brussel is een eclectisch beursgebouw, gebouwd tussen 1868 en 1873, door architect Léon-Pierre Suys. Het beeldhouwwerk werd onder andere door Auguste Rodin uitgevoerd.[bron?]

Het gebouw geeft haar naam aan het Beursplein en bevindt zich aan de Anspachlaan in Brussel.

Oorsprong[bewerken]

De geschiedenis van de Beurs van Brussel start in de 19e eeuw. De Openbare Fondsenbeurs van Brussel werd opgericht bij decreet van 19 Messidor jaar IX (8 juli 1801). De Franse regering wees het vroegere Augustijnenklooster op de Wolvengracht aan als onderkomen aan voor deze beurs. Na de verkoop van de kloostergebouwen mochten de bijeenkomsten van de Beurs gehouden worden in de Muntschouwburg, maar toen deze in 1820 opnieuw in gebruik werd genomen, huurden de wisselagenten een huis in de Willemstraat die tegenwoordig Leopoldstraat heet. De beurshandelaren drongen er vanaf 1858, het tijdstip waarop de Handelsbeurs een aanzienlijke groei kende door de economische en industriële bloei van België, bij de gemeente op aan om een nieuwe beurs te bouwen. Architect Leon Suys werd aangesteld voor de bouw van deze nieuwe beurs.

In 1865 werd in het saneringsproject van Leon Suys - een project dat de stadskern op gezondheidsvlak moest saneren (door o.a. de overbrugging van de Zenne van de Zuidlaan tot aan de Antwerpselaan) - de oprichting voorzien van een groot centraal gebouw gebruikt door de Handelsbeurs en de Centrale Hallen om de economische activiteit van het Brusselse centrum te doen heropleven. Het beursgebouw is gebouwd op de plaats van het klooster van de Minderbroeders, dat dateerde uit de de 13de eeuw en waarvan de ruïnes nog te bezichtigen zijn in het ondergronds museum in de Beursstraat. In oktober 1869 werd met de bouw begonnen en op 27 december 1873 werd het gebouw vervroegd ingehuldigd met een groot bal in aanwezigheid van koning Leopold II van België en van koningin Marie Henriëtte, en van Filips van België, de graaf van Vlaanderen. De beursactiviteiten konden pas in de loop van het tweede trimester van 1874 uitgeoefend worden.

Het gebouw heeft een overvloed aan beeldhouwwerken die gemaakt zijn door kunstenaars zoals Jean-Joseph Jacquet, Guillaume De Groot, Victor De Haen, Albert-Ernest Carrier-Belleuse en Antoine-Joseph Van Rasbourgh.[1]

Recente geschiedenis[bewerken]

In de loop der jaren kende het beursgebouw nog heel wat verbouwingen. In de periode van 1930 tot 1950 werd wegens de steeds grotere toeloop besloten de bruikbare oppervlakte en de lichtinval te vergroten. Zo werd een derde verdieping toegevoegd en werden de centrale zijgevels (Henri Mausstraat en Beursstraat) opengewerkt. De dragende delen van het gebouw werden met gewapend beton versterkt om deze renovaties te schragen.

In de nacht van donderdag 29 op vrijdag 30 november 1990 brak brand uit in een van de kabines van de effectenmakelaars op de begane grond van het beursgebouw. De hevige brand veroorzaakte veel schade, waardoor het beursgebouw in Brussel zijn financiële activiteit en tegelijkertijd zijn bestaansreden dreigde te verliezen. In juli 1996 verdween alle activiteit op de beursvloer. De effectenmarkt werd in dat jaar een elektronische markt en de dagelijkse bijeenkomst van de effectenhandelaars was daarom overbodig geworden.[1]

In 2000 vond een eerste fusie plaats met CIK en Belfox (BELgian Futures and Options Exchange). De beurs fuseerde op 22 september 2002 met de beurzen van Parijs (Paris Bourse), Lissabon en Amsterdam tot Euronext NV, de eerste pan-Europese beurs voor aandelen en derivaten. De naam werd toen gewijzigd naar Euronext Brussels.

Het beursgebouw zal voortaan dienst doen als biertempel, het museum zal klaar zijn in 2018.

Referenties[bewerken]

  1. a b Van het prille begin tot nu. Rondleiding door het Brusselse beursgebouw (PDF). Euronext.com

Zie ook[bewerken]