Big Big Train

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Big Big Train (BBT) is een Britse band uit de omgeving van Bournemouth, Engeland. Hun muziek valt in te delen bij progressieve rock.

Geschiedenis[bewerken]

De geschiedenis van de band gaat terug tot de jaren 80 van de 20e eeuw, als Andy Poole in Bournemouth in contact komt met Ian Cooper; het resultaat de band Archshine. In de buurt van Birmingham (Engeland) speelt Greg Spawton in de band Equus. Beide bands komen niet verder dan demo’s en enkele optredens. Als Spawton in 1987 verhuist naar Bournemouth wordt de basis gelegd voor Big Big Train (verder BBT). Hun gezamenlijke liefhebberij voor de muziek van Genesis, Van der Graaf Generator en andere bands in het genre brengt hun bij elkaar. In die jaren vindt ook een symfo-revival plaats, waarbij ondere andere de band IQ van zich doet spreken. Poole is enige tijd roadie bij IQ.

Tegen 1990 neemt BBT een aantal demo´s op, waarbij de muzikale bezetting dan bestaat uit Cooper (toetsen en zang), Spawton op gitaar en Poole op basgitaar. Ze moesten nog wel op zoek naar een zanger (dat werd de Canadees Martin Read) en een drummer (Steven Hughes). In 1991 volgt dan hun eerste demorelease en ze krijgen wat ervaringen met optreden. Even later nemen ze die demo-opname opnieuw op deze wordt in eigen beheer uitgegeven als From the River to the Sea. Daardoor raakt men bekender.
Na eerst in januari 1993 nog een demo te hebben gemaakt (The Infant Hercules), begint men te schrijven voor het eerste volwaardige muziekalbum: Goodbye to the Age of Steam. De muziek wordt in twee weken opgenomen en uitgegeven door een klein label GEP, waarop IQ dan ook (nog) zijn albums uitbrengt. Het album wordt redelijk goed ontvangen binnen het circuit van de progressieve rock; het album wordt (in 1995) ook in Japan uitgebracht (vanwege de hoge prijs van compact Discs in Japan wordt een extra track toegevoegd).

Dan vertrekt mede-oprichter Cooper vanwege familiezaken; men moet op zoek naar een nieuwe toetsenist; er kunnen geen optredens plaatsvinden. In 1995 treedt Tony Müller tot de band toe. De opnamen voor een nieuw album vorderen traag (een veelvoorkomend euvel bij de releases van tweede albums). In 1997 volgt dan het tweede album English Boy Wonders, waarbij enige composities al tijdens concerten werden gespeeld. Het tweede album wordt minder goed ontvangen en het lijkt erop dat het eind van BBT alweer in zicht is. Alsof dat nog niet genoeg is vertrekt Steve Hughes in 1998; hij gaat drummen bij The Enid. Alhoewel er nog een vervanger wordt aangetrokken in de persoon van Pete Hibbitt, ligt BBT op zijn gat. Spawson en Poole gaan nog wel weer muziek opnemen, maar meer uit gewoonte dan dat er een nieuw album moet komen.

Toch komt er in 2002 het nieuwe album Bard uit. Spawson en Poole hebben per compositie musici aangetrokken en dat blijkt een gouden greep. Het album wordt weer goed ontvangen binnen de symfofans en men kan daarop op voortborduren. Dan gaan de zaken voorspoedig voor de band. Nu ligt The Enid stil en Steve Hughes komt weer terug; ook Ian Cooper komt weer terug bij de band. Er wordt een nieuwe zanger aangetrokken in de persoon van Sean Filkins. In 2004 volgt dan Gathering Speed en in 2007 The Difference Machine. Nog twee jaar later brengt BBT in december 2009 hun nieuwste plaat uit: The Underfall Yard, met hun langste nummer ooit (de titeltrack - 22:59).

Leden[bewerken]

Anno 2013 bestaat de band uit:

  • Greg Spawton- gitaar, toetsen, zang (en meeste composities), vanaf 1990
  • Andy Poole – basgitaar (en producer), vanaf 1990
  • Sean Filkins – zang, vanaf 2001
  • Nick D'Virgilio – drums, vanaf 2007.

Ex-leden zijn: Zanger Martin Read (1991-1999); toetsenist Tony Müller (1995-2001), drummer Pete Hibbitt (1998), toetsenist Ian Cooper (1990-1995, 2003-2004) en drummer Phil Hogg (2002)

Discografie[bewerken]

  • From the River to the Sea (1991) (EP)
  • The Infant Hercules (1993) (EP)
  • Goodbye to the Age of Steam (1994) - Martin Orford van IQ speelt mee
  • English Boy Wonders (1997)
  • Bard (2002)
  • Gathering Speed (2004)
  • The Difference Machine (2007)
  • The Underfall Yard (2009)
  • Far Skies Deep Time (2010)(inédit)
  • English Electric Part One (2012)
  • English Electric Part Two (2013)

Externe link[bewerken]