Big beat

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Big beat
Chemical Beats
Foto van Fatboy Slim 2004.
Foto van Fatboy Slim 2004.
Stilistische oorsprong Breakbeat
Acid house
Techno
Hiphop
Psychedelische rock
Culturele oorsprong Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Vaak toegepaste instrumenten Synthesizer
Elektrische gitaar
Basgitaar
Drummachine
Drum
Sequencer
Sampler
Effectpedaal
Platenspeler
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Big Beat (soms ook wel Chemical Beats genoemd) is een term die in de jaren '90 door de Britse muziek-pers werd gebruikt om het werk van The Chemical Brothers mee aan te duiden. De term is later verder gedefinieerd door het werk van Fatboy Slim. Big Beat wordt gekenmerkt door vervormde breakbeats, meestal met een tempo van 110 tot 135 beats per minute, acid-achtige synthesizers, Punk-achtige vocals en baslijnen met conventionele Pop- en Technostructuren.

Geschiedenis[bewerken]

In de jaren '90, toen elektronische muziek vaak uit kunstmatige en repetitieve drum beats gemixt met een drummotief bestond, verwerkte The Chemical Brothers, in navolging van bands als Meat Beat Manifesto, rock-achtige drummotieven in hun dancemuziek. De term Big Beat bleef hangen, en verschillende artiesten en bands werden onder deze noemer geschaard, met als belangrijkste Bentley Rhythm Ace, Lionrock, Monkey Mafia, Death in Vegas en David Holmes.

Andere 'big beat'-artiesten zijn Overseer, Mr. Oizo, veel artiesten bij de Skint en Wall of Sound-labels, en tot op zekere hoogte het latere werk van The Prodigy. Rond de tijd van de release van het album Fat of the Land van laatstgenoemde, in 1997, was de muziekpers er meer toe geneigd de wat algemenere term Elektro te gebruiken, en tegenwoordig wordt de term big beat nog maar weinig gebruikt.

Lijst van belangrijke Big Beatartiesten[bewerken]

Zie ook[bewerken]