Bijeneter

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bijeneter
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2012)
Met een buitgemaakte krekel
Met een buitgemaakte krekel
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Coraciiformes (Scharrelaarvogels)
Familie: Meropidae (Bijeneters)
Geslacht: Merops
Soort
Merops apiaster
Linnaeus, 1758
Afbeeldingen Bijeneter op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Bijeneter op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De (Europese) bijeneter (Merops apiaster) is een vogel uit de familie der bijeneters (Meropidae).

Twee bijeneters, het vrouwtje vooraan wacht tot zij het voer aangereikt krijgt van het mannetje
Een kolonie in de favoriete nestlocatie: een steile oever

Kenmerken[bewerken]

De vogel is 28 cm lang (inclusief verlengde staartveren 30,5 cm) en weegt 44 tot 78 gram. [2] Hij is herkenbaar door zijn exotische kleuren, blauwgroene staart, gele keel en donkere oogstreep. Het verenkleed is bij beide geslachten gelijk.

Leefwijze[bewerken]

Bijeneters zijn insecteneters en behendige vliegers, die ook in vlucht insecten te grazen weten te nemen. De naam is duidelijk afkomstig van zijn voornaamste voedselbron. De aanwezigheid van grote insectenprooien als sprinkhanen, libellen, wespen en ook bijen is voor bijeneters een absolute voorwaarde. De bijeneter is immuun voor bijen- en wespensteken. Om steken te voorkomen weet hij ze van hun angels te ontdoen door deze tegen een tak af te wrijven. Hij leeft in groepsverband en broedt dan ook in kolonies in holen in wanden van oevers en bergen, soms ook in de grond.

Voortplanting[bewerken]

Het nest wordt gemaakt in een gang onder de grond. Een legsel bestaat uit 4 tot 7, soms 10 eieren, die na een broedtijd van 22 tot 25 dagen uitkomen. Beide ouders zorgen voor het voeren van de jongen.

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

De bijeneter broedt in het zuidwesten van Europa, in Oost- en Centraal-Europa, Klein Azië en in Midden- en West-Azië, en Noordwest-Afrika. De grootste aantallen in Europa zijn te vinden in Portugal, Spanje en Bulgarije. Verder is er een broedende populatie in het zuidwesten van Zuid-Afrika die daar standvogel is. Bijeneters overwinteren in Afrika. Broedvogels van het Iberisch Schiereiland, Frankrijk en Noordwest-Afrika overwinteren in West-Afrika, ten noorden van de Evenaar. De vogels die veel oostelijker broeden, trekken 's winters via Cyprus of via het Arabisch schiereiland naar zuidelijker delen in Afrika.[1][2]

Het leefgebied in Europa bestaat uit half open agrarisch landschap, brede rivierdalen, begraasd gebied met her en der bomen. Voorwaarden voor het broeden is de aanwezigheid van steilwanden aan water; rivieren, plassen en meren, waar ze een nesttunnel uitgraven in een steile wand. In de overwinteringsgebieden komt de vogel voor in savannegebied.

Voorkomen in West-Europa[bewerken]

De bijeneter komt weinig voor in Noordwest-Europa. Door het broeikaseffect is de vogel sinds de jaren 1990 vaker dan daarvoor in de Benelux te zien. In Nederland leidde dat tot de wijziging van zijn status van dwaalgast tot incidentele broedvogel.[3] Tussen 1964 en 2011 waren er in Nederland in 11 verschillende jaren broedgevallen van bijeneters, de meeste (9) na het jaar 2000. Het ging om in totaal 35 nesten, waarvan 30 nesten na 2000.[4]

Status[bewerken]

De bijeneter heeft een groot verspreidingsgebied en daardoor is de kans op de status kwetsbaar (voor uitsterven) gering. De grootte van de populatie werd in 2004 ruw geschat op 2,9 tot 12 miljoen individuen dieren. De bijeneter gaat in aantal achteruit. Echter, het tempo ligt onder de 30% in tien jaar (minder dan 3,5% per jaar). Om deze redenen staat de bijeneter als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.[1]

Referenties
  1. a b c (en) Bijeneter op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. a b Handbook of the Birds of the World deel 6, 2001.
  3. Vogelbescherming Nederland :: Bijeneter
  4. Boele, A. et al. 2014. Broedvogels in Nederland 2012. SOVON-rapport 2014/13.
  • De grote dierenencyclopedie, (1993) Zuidnederlandse Uitgeverij N.V., Aartselaar, België. ISBN 90-243-5204-5.
Externe links