Bilabiale tril

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bilabiale tril (tussen a's)

De bilabiale tril is een medeklinker die in het Internationaal Fonetisch Alfabet aangeduid wordt met ʙ, en in X-SAMPA met B\.

In de meeste talen waarin een bilabiale tril voorkomt, komt deze enkel voor als onderdeel van een bilabiale plosief. Verder komt de klank voor als een allofoon van de gelabialiseerde stemloze alveolaire plosief /tʷ/ uit het Abchazisch en Oebychs.

Kenmerken[bewerken]

  • De manier van articulatie is tril, wat inhoudt dat de klank wordt gevormd door trillingen tussen de articulator en het articulatiepunt.
  • Het articulatiepunt is bilabiaal, wat wil zeggen dat de klank uitgesproken wordt met beide lippen.
  • Het type articulatie is stemhebbend, wat betekent dat de stembanden meetrillen bij het vormen van de klank.
  • Het is een orale medeklinker, wat wil zeggen dat de lucht door de mond naar buiten stroomt.
  • Het is een centrale medeklinker, wat wil zeggen dat de lucht over het midden van de tong stroomt, in plaats van langs de zijkanten.
  • Het luchtstroommechanisme is pulmonisch-egressief, wat wil zeggen dat lucht uit de longen gestuwd wordt, in plaats van uit de glottis of de mond.