Biologische waarde

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De biologische waarde van een proteïne is een gangbaar criterium om de kwaliteit daarvan weer te geven. Een hoge biologische waarde houdt in dat er relatief veel essentiële aminozuren in de juiste verhouding (overeenkomend met die in het menselijk lichaam) aanwezig zijn.

Over het algemeen hebben dierlijke eiwitten een hogere biologische waarde dan plantaardige eiwitten. De biologische waarde van plantaardige eiwitten kunnen verhoogd worden door elkaar aan te vullen. Graan heeft een laag lysine- en een hoog methioninegehalte, terwijl peulvruchten een hoog lysine- en een laag methioninegehalte hebben.

Een kippenei wordt van oudsher beschouwd als een eiwitbron met de hoogste biologische waarde (96%). Wei heeft echter een hogere biologische waarde, namelijk 104. Wanneer wei verder geconcentreerd wordt, kan de biologische waarde toenemen tot 150 à 160. Dit wordt veroorzaakt doordat wei-eiwitten uitzonderlijk rijk zijn aan vertakte aminozuren (nl. valine, leucine en isoleucine).

Tegenwoordig wordt ook vaak de PDCAAS (Protein Digestibilty Corrected Amino Acid Score) gebruikt. Dit geeft aan de mate waarin een voedingseiwit werkelijk in de behoefte aan essentiële aminozuren kan voorzien, rekening houdend met de verteerbaarheid van het eiwit.