Bioplastic

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bestek van bioplastic.

Bioplastic is de naam die gegeven wordt aan plastic dat gemaakt wordt uit natuurlijke producten, zoals zetmeel gewonnen uit aardappels of maïs, dan wel uit cellulose. Het zijn in feite kunstmatige biopolymeren. Ook wordt polymelkzuur oftewel PLA gebruikt voor deze toepassing.

De bioplastics uit maïs zijn de meest gangbare, al lijden deze onder de opkomende druk op maïsverbouw voor bio-benzine. De bedrukbaarheid van de op cellulose gebaseerde bioplastics is echter weer behoorlijk beperkt.

Bioplastic is uit zijn aard ook composteerbaar. Gemiddeld duurt de natuurlijke afbraak enkele weken tot twee jaar. Wel neemt de composteerbaarheid sterk af naarmate men de plastics ook wenst te bedrukken, omdat de in te zetten inkten nog niet biologisch afbreekbaar zijn.

Bioplastic wordt in Nederland onder andere gebruikt voor zakken voor in de gft-bak en plantenpotjes die je met pot en al kunt planten.

In 2012 begonnen Heinz, Coca-Cola en Nike samen te werken om bioplastics te ontwikkelen. In juni 2014 maakte Heinz samen met Ford bekend dat ze een plastic ontwikkelden op basis van het gedroogde vel van tomaten. Het materiaal blijkt lichter dan traditioneel plastic en bespaart dus brandstof bij toepassingen in de auto's van Ford. Bioplastics stoten bij de fabricage bovendien minder broeikasgassen uit, omdat ze bij lagere temperaturen gevormd kunnen worden.[1]

Bronnen, noten en/of referenties