Bishop (artillerie)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bishop
IWM-E-17430-Bishop-SP-gun-19420925.jpg
Soort
Bemanning 4
Lengte 5,64 m
Breedte 2,77 m
Hoogte 3,05 m
Gewicht 17,88 ton
Pantser en bewapening
Pantser 8-60 mm
Hoofdbewapening 1x 25-pondskanon
Motor AEC 6 cilinder dieselmotor
131 hp (97,7 kW)
Snelheid (op wegen) 24 km/u
Rijbereik 177 km

De Bishop was een Britse stuk gepantserde mobiele artillerie uit de Tweede Wereldoorlog. Het prototype verscheen in 1941, om de Britse artilleriestellingen in Noord-Afrika van het standaard 25-pondergeschut werden gebruikt als antitankgeschut en daardoor zwaar gebombardeerd werden door de Duitsers te ontlasten van die taak. Het basisidee achter de Bishop was een 25-ponderkanon te monteren op het chassis van de Britse Valentine-tank. Het kanon werd gemonteerd in een vaste koepel, met maar weinig mogelijkheid tot beweging van het kanon. Ook was de opvallende koepel een zeer goed doelwit voor vijandige schutters.

Tijdens de oorlog werd de Bishop naar Noord-Afrika gestuurd waar het geen succes kende. Dat was onder andere door de technische beperkingen, zoals de vaste en opvallende koepel, maar ook omdat tegen die tijd het 25-ponderkanon al niet meer gebruikt werd als antitankgeschut. Hierom werden de Bishops al snel gebruikt als artilleriegeschut. De Bishop was de eerste Britse uitvoering van de self-propelled artillery en was nuttig om aan te tonen wat er vermeden moest worden in volgende ontwerpen. De Bishop werd buiten gebruik genomen toen de Amerikaanse M7 Priest arriveerde in Noord-Afrika.


Bronnen, noten en/of referenties
  • Trewhitt Peter, 1999, Armoured Fighting Vehicles, p114