Bismarck-archipel
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
De Bismarck-archipel is een groep eilanden ten noordoosten van en behorend tot Papoea-Nieuw-Guinea. Tussen 1884 en 1914 maakten deze eilanden deel uit van Duits Nieuw-Guinea. Zij danken hun naam aan de Duitse kanselier Otto von Bismarck.
De belangrijkste eilanden en eilandgroepen in de archipel zijn Nieuw-Brittannië, Nieuw-Ierland, Lavongai, de Sint-Matthiasgroep, de Admiraliteitseilanden (met Manus als belangrijkste eiland) en de Ninigo-eilanden.
| Duits Nieuw-Guinea |  |
|---|---|
|
1885-1919: Bismarck-archipel - Keizer Wilhelmsland - Marshalleilanden - 1885-1899: Bougainville - Buka - 1899-1919: Carolinen - Marianen - Nauru - Palau |
|
| Mandaatgebieden van de Volkenbond 1920-1945 |
|---|
|
Bismarck-archipel - Brits Kameroen - Brits Togoland - Carolinen en Marshalleilanden - Vrije Stad Danzig - Vrije Stad Fiume - Frans Kameroen - Frans Togoland - Libanon - Memelland - Mesopotamië - Nauru - Noordelijke Marianen - Palestina - Territorium van Papoea - Territorium van Papoea en Nieuw-Guinea - Ruanda-Urundi - Saargebied - Syrië - Tanganyika - Transjordanië - West-Samoa - Zuidwest-Afrika |
