Bithiah

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Mozes wordt gevonden door Bithiah, geschilderd door Edwin Long

Bithiah (Hebreeuws: בִּתְיָה, dochter van God) was volgens de Hebreeuwse Bijbel en de Koran een dochter van een farao en de adoptiemoeder van Mozes. De Midrasj schreef haar de naam Bithiah toe. Ze was getrouwd met Kaleb, een zoon van Jefunnes uit de Joodse Judastam.

Bithiah was de dochter van een farao wiens naam niet bekend is. Mogelijk was Amenhotep III haar vader, andere opties zijn dat het Achnaton, Merenptah, Ramses II of Seti I waren. Waarschijnlijk is dat Bithiah uit de 18e of 19e dynastie (een periode die bij elkaar enkele honderden jaren duurt) stamt.

Bithiah was een erg zorgzame en toegewijde vrouw. Direct nadat zij, tijdens het baden, Mozes in een mandje op de Nijl had zien drijven, adopteerde zij hem en noemde zij hem 'zoon' (Mozes is Egyptisch voor zoon). Volgens de Midrasj (Leviticus Rabbah 1:3) was dit liefdevolle ontvangst en de wilskracht van de vrouw om Mozes te redden, de reden dat God haar Gods dochter noemde. Het feit dat de koningsdochter Mozes had gered werd door God bovendien bezegeld met het eeuwige leven (in het Paradijs) en het als enige eerstgeborene overleven van de Plagen van Egypte.

Het water van de Nijl had Bithiah bij de vondst van Mozes genezen van een ernstige huidziekte en bovendien was Bithiah getuige geweest van een verschijning van de engel Gabriël. Deze wonderen deden Bithiah waarschijnlijk bekeren tot het Jodendom, zoals kan worden geconcludeerd uit het feit dat ze volgens Kronieken I, 4:18 trouwde met de Joodse Kaleb (ook wel Mered, rebel genoemd).