Blaugas

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dr. Hermann Blau

Blaugas is een kunstmatig brandbaar gas, genoemd naar zijn uitvinder, Dr. Hermann Blau uit Augsburg, Duitsland. Het werd vervaardigd door het ontbinden van minerale oliën in retorten met warmte en het comprimeren van de daaruit voortvloeiende nafta tot een vloeistof.

Toepassing[bewerken]

Het werd, evenals lpg, vervoerd als vloeistof en gebruikt als gas. Blaugas werd gebruikt voor verlichting, verwarming en lassen. Een minder zuivere vorm, bekend als Pintsch gas, werd gebruikt voor de verlichting in spoorwagens en kachels in de late 19e en vroege 20e eeuw.

Blaugas werd vooral bekend als drijfvermogencompenserende brandstof voor de LZ127 "Graf Zeppelin".[1] Een probleem met de luchtschepen was namelijk dat ze tijdens de reis lichter werden doordat de vloeibare brandstof verbruikt werd, en om dat te compenseren moesten grote hoeveelheden van het kostbare drijfgas (waterstof) geloosd worden. Blaugas was hiervoor de oplossing, het woog ongeveer even veel als lucht en kon dus als brandstof dienen zonder dat de zeppelin lichter werd. Het blaugas werd natuurlijk in gasvorm meegenomen en de zeppelin had dus niet alleen gascellen voor waterstof, maar ook voor blaugas. De laatste namen het onderste derde deel van de ruimte in de zeppelin in beslag.

Samenstelling[bewerken]

Blaugas bevat ongeveer 50% alkanen (waarvan 37% methaan), 6% waterstof en lucht.[2][3] Het heeft een energiewaarde van 15 349 kcal/m3 ofwel 3000 hefnerkaars.

Zie ook[bewerken]

Referenties[bewerken]

  1. Graf Zeppelin site
  2. http://chestofbooks.com/crafts/metal/Welding-Cutting/Blau-Gas.html
  3. Gas Fuels for Airships: The manufacture of blau gas, with details of some possible alternatives doi 10.1108/eb029368

Externe links[bewerken]