Blokhut

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een blokhut

Een blokhut is een kleine eenvoudige houten woning van boomstammen of zware houten balken die op de hoeken middels uitsparingen in elkaar passen.

Traditioneel zijn veel blokhutten te vinden in Scandinavische en Midden-Europese berggebieden, maar ook in bijvoorbeeld delen van Oost-Europa. Europese kolonisten bouwden in de Verenigde Staten eveneens vaak blokhutten als (tijdelijk) onderkomen. Blokhutten zijn er deel gaan uitmaken van de Amerikaanse rustieke architectuur.

De massieve wanden bieden een vrij goede warmte-isolatie, al voldoet deze niet aan de moderne Europese normen voor energiezuinig bouwen.[1] De wanden van een blokhut worden door een overstekend dak en een stenen fundament droog gehouden, waardoor het hout niet rot en niet door insecten wordt aangevreten.

Noot
  1. De isolatiewaarde van hout is 5 a 6 keer lager dan die van steenwol: 0,22 Watt per meter en Kelvin tegen 0,04 bij steenwol. Tien centimeter steenwol isoleert net zo goed als een houtwand van een halve meter dik.

Beluister

(info)