Blue Moon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Blue Moon op altsaxofoon door een wikipediaan.

Blue Moon is een evergreen uit 1934, geschreven door Richard Rodgers en Lorenz Hart, die een echte jazzstandard werd. Het nummer werd gezongen door onder meer Billie Holiday, Chris Isaak, Elvis Presley, Frank Sinatra en Mel Torme. In 1961 werd het lied een doo-wop hit toen het werd opgenomen door The Marcels. Daarnaast komt het ook voor in de filmmusical Grease en het clublied van Manchester city is een versie van Blue Moon.

De tekst[bewerken]

De tekst verwijst waarschijnlijk naar de Engelse uitspraak "once in a blue moon", wat heel zelden betekent. Over de exacte herkomst van de uitspraak wordt echter tot de dag van vandaag gediscussieerd. De tekst zelf gaat over een onwaarschijnlijke gelukkige gebeurtenis, die moest hebben plaatsgevonden tijdens een blauwe maan. De titel komt van een woordspeling, omdat blauw de kleur is van weemoed, en de tekst gaat over iemand die niet gelukkig is totdat hij liefde vindt.

Covers[bewerken]

Het nummer werd sinds zijn release in 1934 vaak gecoverd. Hieronder volgt een selectie.

  1. 1935 Connee Boswell
  2. 1935 Belle Baker
  3. 1935 Greta Keller
  4. 1935 Django Reinhardt
  5. 1939 Harpo Marx
  6. 1943 Charlie and his Orchestra
  7. 1945 Vaughn Monroe
  8. 1950 Billie Holiday
  9. 1952 Nat King Cole
  10. 1952 Jo Stafford (deze versie is the horen in de film A Single Man uit 2009)
  11. 1952 Eri Chiemi
  12. 1954 Dizzy Gillespie
  13. 1955 Louis Armstrong
  14. 1956 Elvis Presley
  15. 1958 Julie London
  16. 1960 Sam Cooke (Één van de 3 delen die wordt gebruikt in de film An American Werewolf in London uit 1981)
  17. 1961 The Marcels
  18. 1961 Frank Sinatra
  19. 1961 The Ventures
  20. 1961 Eino Grön & Kukonpojat
  21. 1963 Een versie van Blue Moon is the horen in Fellini's .
  22. 1963 Bobby Vinton
  23. 1964 Dean Martin
  24. 1964 Caterina Valente

Zie ook[bewerken]