Bobby Rahal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bobby Rahal
Bobby Rahal at the Barber Legends of Motorsport 2010.jpg
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 10 januari 1953
Geboorteplaats Medina, Ohio
Nationaliteit Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Sportieve informatie
Discipline Champ Car
Belangrijkste prestaties
Champ Car: 1e in 1986, 1987, 1992
Indianapolis 500: 1e in 1986
24 uur van Daytona: 1e in 1981
Portaal  Portaalicoon   Autosport
Rahal's Rahal Letterman Racing 1998
Rahal op Indianapolis in 1986
Rahal op Laguna Seca in 1991

Robert "Bobby" Woodward Rahal (Medina (Ohio), 10 januari 1953) is een Amerikaanse raceteameigenaar en voormalige autocoureur. Hij won de Indianapolis 500 van 1986 en is drievoudig Champ Car kampioen. In 1981 won hij de 24 uur van Daytona. Momenteel rijdt zijn zoon Graham Rahal in de IndyCar Series.

Carrière[bewerken]

Rahal reed in 1977 het Atlantic Championship. Hij won dat seizoen één race en eindigde op de tweede plaats van het kampioenschap, na Gilles Villeneuve.

Formule 3 & Formule 1[bewerken]

In 1978 maakte hij de overstap naar het Europese Formule 3-kampioenschap en ging racen voor Walter Wolf Racing. Hij behaalde een podiumplaats op de Nürburgring en werd vijftiende in de eindstand. Datzelfde jaar reed hij de twee laatste race van het formule 1-kampioenschap, eveneens voor Walter Wolf Racing. Hij werd twaalfde tijdens de Grote prijs van de Verenigde staten en viel uit in Canada.

In 2001 werd hij manager bij Jaguar Racing, dat met slechte resultaten te kampen had, maar ook Rahal kon het tij niet keren en werd in augustus van dat jaar vervangen door Niki Lauda.[1]

Champ Car[bewerken]

Rahal reed tussen 1982 en 1998 zeventien seizoenen in de Champ Car Series. Hij begon bij Truesports en reed voor dat team tot 1988. Tijdens zijn eerste seizoen werd hij tweede in de eindstand na winnaar Rick Mears en werd zo Rookie van het jaar. Hij behaalde in 1986 met Truesports zijn enige Indianapolis 500 overwinning als coureur en won het kampioenschap in 1986 en 1987. In 1989 reed hij voor Kraco Racing en de twee navolgende jaren voor Galles Racing. Vanaf 1992 wordt hij teameigenaar en reed hij tot het einde van zijn carrière als coureur voor dit team. Hij won in 1992 zijn derde en laatste titel in de Champ Car.

Hij reed in zijn carrière 265 Champ Car wedstrijden, won 24 races en eindigde 64 keer op een podiumplaats als niet-winnaar. Hij vertrok zeventien keer vanaf poleposition. Naast de drie kampioenschapstitels werd hij twee keer vice-kampioen en eindigde vier keer op de derde plaats in het kampioenschap. In 1994 werd hij opgenomen in de International Motorsports Hall of Fame.

Indianapolis 500[bewerken]

Rahal won de Indianapolis 500 van 1986. Enkele ronden voor het einde reed hij op de tweede plaats en de race was geneutraliseerd. De groene vlag kwam er in de voorlaatste ronde en bij de herstart kon hij Kevin Cogan inhalen en behaalde zo de overwinning op de Indianapolis Motor Speedway. Hij stond tussen 1982 en 1995 veertien keer aan de start van deze race. Naast zijn overwinning werd hij tweede in 1990 en derde in zowel 1994 en 1995. Vanaf 1996 verhuisde de Indy 500 naar het Indy Racing League kampioenschap en had Rahal niet meer de mogelijkheid om de race te rijden. In 2004 won hij de race als teameigenaar toen Rahal-Letterman-coureur Buddy Rice de race won.

Teameigenaar[bewerken]

In 1992 nam hij samen met Carl Hogan Patrick Racing over. Het nieuwe team kreeg de naam Rahal-Hogan Racing en later werd Truesports eveneens overgenomen. Hij won dat eerste jaar meteen de kampioenschapstitel. In 1996 verliet Carl Hogan het team, werd talkshowpresentator David Letterman aandeelhouder en werd de naam veranderd in Rahal Letterman Racing. In 2003 maakte het team de overstap van de Champ Car naar de IndyCar Series. In 2009 moest het team afzien van deelname aan de IndyCar Series wegens gebrek aan financiële middelen.

Resultaten[bewerken]

Champ Car resultaten (aantal gereden races, aantal maal in de top 5 van een race, eindpositie kampioenschap en punten)

Jaar Races 1ste 2de 3de 4de 5de Rang Ptn
1982 10 2 1 3 - 1 2 242
1983 12 1 1 1 - 2 5 94
1984 16 2 3 1 - 1 3 137
1985 15 3 1 - 2 - 3 133
1986 17 6 - 2 - 1 1 179
1987 15 3 5 2 - 1 1 188
1988 15 1 4 - 1 3 3 136
1989 15 1 1 1 1 - 9 88
1990 16 - 5 2 1 1 4 153
1991 17 1 6 4 2 - 2 200
1992 16 4 3 3 1 - 1 196
1993 15 - 2 1 3 1 4 133
1994 16 - 1 1 - - 10 59
1995 17 - 2 3 1 2 3 128
1996 16 - 2 1 - 2 7 102
1997 17 - - 1 - 2 12 70
1998 19 - - 1 1 1 10 82

Indianapolis 500[bewerken]

Jaar Chassis Motor Start Finish Team
1982 March Cosworth 17 11 Truesports
1983 March Cosworth 6 20 Truesports
1984 March Cosworth 18 7 Truesports
1985 March Cosworth 3 27 Truesports
1986 March Cosworth 4 1 Truesports
1987 Lola Cosworth 2 26 Truesports
1988 Lola Judd 19 5 Truesports
1989 Lola Cosworth 7 26 Kraco Racing
1990 Lola Chevrolet 4 2 Galles/Kraco
1991 Lola Chevrolet 4 19 Galles/Kraco
1992 Lola Chevrolet 10 6 Rahal/Hogan
1993 Rahal Chevrolet DNQ Rahal/Hogan
1994 Penske Ilmor 28 3 Rahal/Hogan
1995 Lola Ilmor-Mercedes 21 3 Rahal/Hogan

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) telegraph.co.uk - Lauda replaces sacked Rahal at Jaguar. Bezocht 14 juli 2009.