Boeing C-97 Stratofreighter

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Boeing C-97 Stratofreighter

De Boeing C-97 Stratofreighter werd ontwikkeld door Boeing aan het eind van de Tweede Wereldoorlog door een vergrote bovenkant op een romp en vleugels te bouwen, welke hetzelfde waren als van de B-29 Superfortress. Het prototype XC-97 werd aangedreven door vier keer een Wright R-3350 motor van 1.640 kW (2.200 pk), en zelfs met deze motor was het toestel tot indrukwekkende prestaties in staat. Op 9 januari 1945 vloog het eerste prototype van Seattle naar Washington D.C. in 6 uur 4 minuten, een gemiddelde van 616 km/h. Voor de productieversie werden de motoren vervangen door Pratt & Whitney Wasp Major motoren met 2.610 kW (3.500 pk).

De C-97 had een bruikbaar laadvermogen van 16 ton en kon twee vrachtwagens of twee lichte tanks vervoeren.

Er zijn ongeveer 60 C-97's als transportvliegtuig gebouwd, maar het ontwerp werd pas echt succesvol als het tankvliegtuigtype KC-97 Stratotanker voor het bijtanken in de lucht van andere vliegtuigen.

De Stratofreighter was in dienst van 1949 tot 1978.

De civiele afgeleide van de C-97, de Boeing 377 Stratocruiser had erg veel invloed op de ontwikkeling van langeafstandspassagiersvliegtuigen.

Specificaties[bewerken]

  • Bemanning: 4
  • Capaciteit: 16.000 kg
  • Lengte: 33,7 m
  • Spanwijdte: 43,1 m
  • Hoogte: 11,7 m
  • Vleugeloppervlak: 161.1 m²
  • Leeggewicht: 37.410 kg
  • Beladen gewicht: 54.420 kg
  • Max takeoff gewicht: 79.370 kg
  • Max snelheid: 603 km/h
  • Bereik: 6.920 km
  • Plafond: 10.670 m
  • Motoren: 4× Pratt & Whitney Wasp Major, 2.610 kW (3.500 pk) elk