Boerjatisch

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het Boerjatisch (буряад хэлэн, boerjad chelen) is een taal die behoort tot de oostelijke groep van de Mongoolse talen.

Het is een agglutinerende taal, waarbij de woorden verbogen worden door aanhechting van zelfstandige lettergrepen aan de stam, en heeft ook het fonologisch fenomeen klinkerharmonie. Het Boerjatisch wordt door 430.000 Boerjaten in de autonome republiek Boerjatië (in zuidelijk Siberië) gesproken, waar het naast het Russisch een officiële taal is.

Het Boerjatisch wordt tevens gesproken in twee gebieden, grenzend aan Boerjatië gesproken, namelijk Aga-Boerjatië en Oest-Orda Boerjatië ten westen van het Baikalmeer.

De taal werd vóór 1939 in het Latijnse alfabet geschreven.

  • Latijns: Aa Bb Cc Çç Dd Ee Ff Gg Hh Ii Jj Kk Ll Mm Nn Oo Өө Pp Rr Ss Şş Tt Uu Vv Yy Zz Ƶƶ

Vanaf 1939 werd Latijnse alfabet vervangen door een Cyrillische alfabet (met drie "speciale" letters):

  • Cyrillisch: Аа Бб Вв Гг Дд Ее Ёё Жж Зз Ии Йй Кк Лл Мм Нн Оо Өө Пп Рр Сс Тт Уу Үү Фф Хх Һh Цц Чч Шш Щщ Ъъ Ыы Ьь Ээ Юю Яя
Wikipedia-logo-v2.svg Zie de Boerjatische uitgave van Wikipedia.