Bohai
| Bohai | ||
 |
||
| Hangul | 진, toen 발해 | |
| Hanja | 振, toen 渤海 | |
| Herziene Romanisatie | Jin, toen Balhae | |
| McCune-Reischauer | Chin, toen Parhae | |
Het Bohai-Rijk, ook wel Balhae, was een koninkrijk in het zuidoosten van Mantsjoerije en het noordelijke stuk van het tegenwoordige Noord-Korea. Het koninkrijk bestond van 696 tot 926, beschikte over een ambtenarenapparaat dat in Chinese stijl georganiseerd was en omvatte volgens de overlevering 5 grote hoofdsteden. Het onderzoek naar dit koninkrijk staat nog in de kinderschoenen[bron?].
Het Bohai-Rijk werd in 696 gesticht door Tae Choyŏng (Da Zuorong), een oud-generaal van het voormalige Koguryo koninkrijk. In 668 viel Koguryo in handen van het bondgenootschap van Silla, een Koreaans koninkrijk en de Chinese Tang-dynastie. Tae Choyŏng kwam daardoor in dienst van de Tang. Toen door een inval van de Mongoolse Kitan, het gezag van de plaatselijke Tang autoriteiten werd ondermijnd kwam Tae Choyŏng in opstand en vluchtte met zijn aanhangers over de Sungari rivier naar het tegenwoordige Kitan. In 712 werd zijn koninkrijk door de Tang erkend.
De grootste bloeitijd had het Bohai-Rijk onder de derde koning Tae Hŭngmu (Da Jinmao, gest. 793) die 57 jaar regeerde. Het Bohai-Rijk claimde dat het de opvolger was van het Koguryo koninkrijk, maar het was ook sterk op de Chinese Tang-dynastie gericht.
In 926 werd het Bohai-Rijk door de naburige Kitan veroverd.
 |
Zie de categorie Balhae van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
