Bokking

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bokking

Bokking is geen aparte vissoort, maar een bewerkte gerookte culinaire variëteit van de haring.

Definitie[bewerken]

Onder de naam "bokking" wordt gerookte en gezouten haring aangeboden. In het Engels wordt bokking ook wel bloater genoemd, maar bloater is ook de naam voor de Coregonus hoyi of ander soort houting die vaak gerookt worden verkocht. De term bokking wordt enkel gebruikt voor de variëteit gemaakt van haring.

Soorten[bewerken]

Bij gebrek aan conserveringsmogelijkheden waren tot het eind van de negentiende eeuw bokkingen in drie soorten verkrijgbaar: laffe bokking, taaie bokking en harde bokking. Laffe bokking was slechts kort gerookt en enkele dagen houdbaar; taaie bokking enkele weken en harde bokking enkele maanden. Vooral de harde bokking werd met miljoenen in aantal geëxporteerd, vooral naar Duitsland.

Tegenwoordig maakt men onderscheid tussen stoombokking (warmgerookt) en spekbokking (koudgerookt). Kipper is ook gerookte haring, maar dan opengeklapt en warm gerookt. Een vierde variant is bakbokking of panharing, een gebakken haring.

Afname populariteit[bewerken]

Bokking is eeuwenlang volksvoedsel nummer één geweest, goedkoop verkrijgbaar en lang houdbaar. Door de verlaging van de vleesprijzen aan het einde van de negentiende eeuw verdween deze positie. Spekbokking, bakbokking en gestoomde makreel zijn goed verkrijgbaar bij Nederlandse viswinkels, maar beginnen in Nederland een marginaal bestaan te leiden. Culinair zijn er talloze mogelijkheden met bokking.

Trivia[bewerken]

  • De band Bukkes dankt zijn naam aan het Spakenburgse woord voor de bokking. Bukkes zingt in het Spakenburgs dialect.
  • Het Bossche cabaretduo Spekbokking heeft zijn naam ontleend aan het gelijknamige gerecht.