Bon Adrien Jeannot de Moncey
Bon Adrien Jeannot de Moncey, graaf van Conegliano (Moncey, 31 juli 1754 - Parijs, 20 april 1842), maarschalk van Frankrijk, was een prominente legeraanvoerder tijdens de Franse Revolutie en de napoleontische oorlogen
Moncey was de zoon van een advocaat in Besançon, waar hij geboren werd in 1754. In zijn jeugd schreef hij zich tweemaal in in het Franse leger, maar zijn vader stond dit beide keren niet toe. Monceys verlangen het leger in te gaan werd in 1778 uiteindelijk beloond, toen hij een aanstelling kreeg.
Hij had de rang van kapitein toen hij in 1791 de beginselen van de Franse Revolutie omarmde. Moncey onderscheidde zichzelf in de militaire campagnes van 1793 en 1794 aan de Spaanse grens. Hij klom op van commandant van een bataljon tot bevelhebber van het Franse Leger van de Westelijke Pyreneeën in een paar maanden. De acties van Moncey droegen er in grote mate aan bij dat Spanje vrede sloot met de republiek. In 1799 verdacht de regering hem echter van royalisme, en werd hij uit zijn functie ontheven. Van 1801 tot 1815 was hij inspecteur-generaal van de politie.
Bij de staatsgreep van Napoleon in 1799 werd Moncey weer teruggeplaatst in het leger. Tijdens de Italiaanse campagne van Napoleon was hij bevelhebber van een legerkorps dat vanuit Zwitserland Italië in trok. In 1801 maakte Napoleon hem inspecteur-generaal van de gendarmerie, de Franse politie. Ook maakte Napoleon hem Maarschalk van Frankrijk.
In 1808 kreeg Moncey de titel graaf van Conegliano. In datzelfde jaar werd Moncey naar Spanje gestuurd met een legerkorps, waar hij vocht tegen de opstandelingen. In 1812 weigerde Moncey te vechten in de campagne tegen Rusland. Toen de geallieerde troepen echter in Frankrijk kwamen, vocht Moncey tegen ze op de vlakten van Parijs.