Bonaire International Airport

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bonaire International Airport
Flamingo Airport
Flamingo Airport.jpg
IATA: BON ICAO: TNCB
Algemene informatie
Opgericht 1945
Type Publiek
Eigenaar Bonaire
Plaats Kralendijk
Hoogte 6 m
Coördinaten 12° 8′ NB, 68° 16′ WL
Tijdzone UTC-4
Openingstijden 24/24
Website http://www.flamingoairport.com/
Locatie in Bonaire
Bonaire International Airport
Bonaire International Airport
Startbanen
   Baan      Lengte   Materiaal
10/28 2880 m Asfalt
Lijst van luchthavens
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart

Bonaire International Airport of Flamingo Airport is de internationale luchthaven op het Nederlandse eiland Bonaire in Caribisch Nederland. Doordat het toerisme een belangrijke bron van inkomsten is, wordt de luchthaven intensief gebruikt. Het vliegveld heeft in 2011 en 2012 een grondige renovatie ondergaan van de start en landingsbaan. Tevens is de totale baanverlichting vervangen en is er een nieuw hekwerk geplaatst rondom de gehele luchthaven. Hiermee is Bonaire International Airport een van de veiligste luchthavens in de regio geworden.

Geschiedenis[bewerken]

Oude luchthaven[bewerken]

De eerste luchthaven van Bonaire was een eenvoudige landingsbaan en lag in Tra’i Montaña (vlak bij Subi Blanku) in het midden van het eiland en liep dwars over en door de huidige autoweg tussen Kralendijk en Rincon. Het begrip "luchthaven" was een te mooie uitdrukking voor de toen gebouwde faciliteiten. Het was niets meer en niets minder dan slechts één landingsbaan met afdakje. Toch was deze plek het bescheiden begin van de luchtvaart op het eiland in 1936. De eerste werkzaamheden voor de bouw van dit vliegveld begonnen op 23 september 1935. Oorspronkelijk zou men een langere landingsbaan maken maar het bleek onmogelijk om het langer dan 475 meter te maken want het oostelijke deel van het terrein was erg laag. Een deel van het gebied moest worden bewerkt, en wel juist daar waar het vliegtuig de grond zou raken bij het landen en waar het op zou stijgen. Dit gebied besloeg ruim 100 meter van de landingsbaan dat moest worden verhard met een samenstelling van zand en natuurstenen.

Op 9 mei 1936 voerde de West-Indisch Bedrijf der KLM een eerste proefvlucht uit met een vlucht vanaf Curaçao. Voor deze vlucht werd gekozen voor de Oriol, een zustervliegtuig van de Snip. Omdat deze proefvlucht succesvol was (èn een historisch moment), werd op 31 mei 1936 van datzelfde jaar de eerste lijnvlucht gemaakt.

Nieuwe luchthaven[bewerken]

Na deze tijd kwam de Tweede Wereldoorlog. In de tweede helft van 1943 kwamen Amerikaanse soldaten op Bonaire aan. Tijdens hun aanwezigheid bleek een verhuizing van het vliegveld noodzakelijk en hun commandant stond toe dat er een nieuwe luchthaven werd aangelegd. Ten tijde van de aanwezigheid van het Amerikaanse leger werd in december 1943 begonnen met de aanleg van een nieuwe landingsbaan op de plek waar momenteel de huidige luchthaven ligt en in 1945 werd de nieuwe luchthaven geopend met de naam Flamingo Airport'. Dit was een vooruitgang. Er kwam een kleine luchthavengebouw in de vorm van een huisje dat geschikt was voor de verwerking van het aantal passagiers in die tijd. De constructiewerkzaamheden voor de vernieuwing van de baan begonnen eind 1953 en waren voltooid in 1955. De landingsbaan werd verschillende keren verlengd. In 1960 was de lengte 1430 meter en breedte 30 meter. Verschillende belanghebbende partijen drongen aan om de baan verder te verlengen zodat rechtstreekse chartervluchten vanuit de USA mogelijk zouden zijn. In 1964 werd de lijndienst tussen Bonaire en Curaçao van het West-Indisch Bedrijf, toen dat van naam veranderde, overgenomen door de Antilliaanse Luchtvaart Maatschappij die vanaf toen tussen Bonaire en Curaçao ging vliegen.

In 1970 werd de baan verlengd tot 1750 meter zodat vliegtuigen als de DC9 te kunnen ontvangen. In die jaren werden vooral toestellen als de DC8 of Boeing 707 gebruikt voor het vervoer van toeristen uit de VS. Het kleine luchthavengebouw werd uitgebreid met een terrasje waar de bagage afgeleverd kon worden. Dit luchthavengebouw was tot midden 1976 in gebruik en het ligt ten westen van het huidige luchthavengebouw. Het is tegenwoordig het hoofdkwartier van de luchthavenbrandweer. In 1976 kon ook de nieuwe terminal in gebruik worden genomen. Onder druk van de toeristenindustrie werd de landingsbaan in 1980 nogmaals vergroot tot 2400 m lang en 45 meter breed en op 19 december 1980 vond de eerste vlucht tussen Miami en Bonaire plaats en ging ook de ALM Antillean Airlines een aantal jaren een lijndienst tussen Bonaire en Atlanta onderhouden met een McDonnell Douglas MD-80.

Op 20 april 1991 begon de KLM Royal Dutch Airlines vanaf Amsterdam een lijndienst naar Bonaire waarbij een tussenlanding werd gemaakt in Caracas. Dit was de eerste lijndienst uit Europa. Deze lijndienst werd eerst met een DC-10 gevlogen maar vanaf 1995 met een Boeing 747-300. In 1993 startte ook Martinair een lijndienst naar het eiland. In 1999 startte Sobelair ook een lijndienst naar Bonaire. Tenslotte werd in 2000 de baan verlengd tot de huidige lengte van 2880 meter en een breedte van 45 meter. Hierdoor konden er ook meer intercontinentale vluchten uit Europa ontvangen worden. De KLM stopte met het maken van tussenstops onderweg naar het eiland en startte in 2000 een rechtstreekse lijndienst vanaf Schiphol, vervolgens doorvliegend naar Lima in Peru en Quito en Guayaquil in Ecuador. Behalve voor het vervoeren van passagiers naar Bonaire worden de tussenstops ook gebruikt om brandstof te tanken.

Maatschappijen en bestemmingen[bewerken]

charter:

Ook vliegen er nog veel cargovluchten.

Landingsbaan en navigatie[bewerken]

De huidige landingsbaan is 2880 meter lang en 45 meter breed en is verhard (asfalt/beton). De naam is 10/28 met een ware ligging van resp. 92° en 272°. Voor runway 10 is er eenvoudige naderings verlichting (Simple Aproach Landing System) maar voor nadering vanaf de andere kant is er geen verlichting. Op de baan zelf is de Threshold verlicht en de zogenaamde Apron en Intersection verlichting is volledig volgens de voorschriften beschikbaar.[1] [2]

Formele lengtes start/landingsbanen[bewerken]

(Zie voor toelichting termen en codes het onderwerp landingsbaan). Data van:[1]

Start/Landingsbaan TORA ASDA TODA LDA Obstructies Oppervlakte strip
10 2880 2880 3020 2780 geen 3000x150
28 2880 2880 3030 2880 geen 3000x150

Navigatieapparatuur en hulpmiddelen[bewerken]

Het vliegveld beschikt over de volgende radionavigatiesystemen zijn beschikbaar: NDB op 321 kHz. PIB.[3]

Terminal en faciliteiten[bewerken]

De passagiersterminal biedt passagiers een aantal faciliteiten. In de centrale hal zijn dat enkele winkels, horeca en kantoren van de diverse maatschappijen. De check-in balies zijn gesitueerd in deze hal. Voor de vertrekkende passagiers zijn er -na de douane- een drietal taxfree winkels, een snackshop en biedt de luchthaven internetverbinding. Daarnaast is er een VIP ruimte en een aparte rookruimte. Buiten de terminal staan taxi's, autoverhuurbedrijven en parkeerplaatsen. Er zijn verder geen verbindingen via openbaar vervoer. Het vliegveld is toegankelijk voor passagiers in rolstoelen, maar zij moeten wel vooraf hun luchtvaartmaatschappij inlichten.

Faciliteiten voor de luchtvaart[bewerken]

Voor bezoekende vliegtuigen zijn er geen mogelijkheden voor hangar-gebruik. Ook normale reparaties of aanschaf van olie of zuurstof is niet mogelijk.

Catering[bewerken]

Sinds de opening van een lokale luchtvaart-keuken op Aruba door Goddard Catering biedt het vliegveld een compleet catering-pakket. Warme maaltijden worden niet lokaal bereid maar worden diepgevroren geïmporteerd vanaf andere keukens van het bedrijf. Salades en snacks worden wel vers bereid op het eiland.[4]

Grond afhandeling[bewerken]

Twee lokale afhandelaren bieden hun diensten aan.

Brandstof[bewerken]

Kerosine (Jet A1 fuel) is 24 uur per dag verkrijgbaar via Valero Bonaire Fuels Co N.V.. De capaciteit van de twee opslagtanks is 630.000 gallon elk (samen ruim 4,7 miljoen liter). Elke 14 dagen wordt via een tanker brandstof aangeleverd vanaf de Valero raffinaderij op Aruba. De brandstof wordt via een eigen pijplijn aangevoerd vanaf de olie-steiger in de haven. Aflevering geschiedt via een van de drie beschikbare tank-voertuigen.

Noodvoorzieningen[bewerken]

Het vliegveld is aangemerkt als ''Fire Catagory 9 faciliteit en beschikt onder andere over 4 crashtenders en een snelle-interventie unit.[3]

Statistieken[bewerken]

Onderwerp[5] 2008 - Q1 2008-Q2 2008-Q3 2008-Q4 extrapol. 08 jaar 2007
vliegbewegingen totaal 3.892 3.927 nyk nyk 15.638 15.249
vliegb, NATIONAAL 2.397 2.691 nyk nyk 10.176 9.615
vliegb, INTERNATIONAAL 807 826 nyk nyk 3.266 3.354
vliegb, OVERIG 668 410 nyk nyk 2.156 2.280
passagiers TOTAAL 124.624 117.349 nyk nyk 483.946 513.948
- vertrek NAT 23.365 23.581 nyk nyk 93.892 94.947
- vertrek INT 21.212 18.567 nyk nyk 79.558 66.215
- aankomst NAT 23.110 23.547 nyk nyk 93.314 93.382
- aankomst INT 21.207 18.417 nyk nyk 79.248 69.497
- Transit 35.730 33.237 nyk nyk 137.934 187.907
Vracht (ton) 114 73 nyk nyk 374 376
Post (ton) 14 15 nyk nyk 58 55
'NB: De geëxtrapoleerde data voor 2008 houdt GEEN rekening met seizoensinvloeden.

Historische statistieken[bewerken]

Tussen 2000 en 2003 zag het vliegveld een substantiële groei welke vanaf 2004 stagneerde of zelfs een dalende trend liet zien.[3]

Verkeerstype 2004 2003 2002 2001 2000
Verwerkte passagiers 536.651 573.487 371.805 2765.185 314.152
Vracht (ton) 715 760 477 345 370
Vliegbewegingen 15.992 18.195 13.525 9.981 9.684

Toekomst[bewerken]

Door de overgang van Bonaire naar een bijzondere Nederlandse gemeente in 2010 zal de Nederlandse overheid de nieuwe eigenaar worden van het vliegveld. Verwacht wordt dat het vliegveld daarna een grondige renovatiebeurt zal ondergaan om ontstaan achterstallig onderhoud uit te voeren en mogelijk ook om de navigatie systemen te moderniseren en uit te breiden. Er zijn hierover nog geen formele uitspraken gedaan door officiële instanties.[6]

Op 26 maart 2008 verscheen er een artikel in het NRC Handelsblad waarin wordt gezegd dat de luchthaven onveilig is. Rubberafzetting op de baan leidt bij regen tot een gevaarlijke spiegelgladheid. Ook zouden asfaltlagen zo versleten zijn dat het gevaar bestaat dat de vliegtuigmotoren teerplakken opzuigen. Bij eventuele calamiteiten zou de veiligheid niet gegarandeerd zijn en voldoen de rampenplannen niet aan de gestelde eisen. Ook zou KLM het eiland niet meer nodig hebben als tussenstop op de Zuid-Amerika lijnen naar Lima, Quito en Guayaquil. Dat was in 2000 wel anders. Toen week KLM uit naar Bonaire vanaf Curaçao met zijn tussenlandingsstation. KLM verplaatste zijn tussenstops als gevolg van een slepend conflict met de centrale overheid op Curaçao. Toen daar nog eens onenigheid over de kerosineprijzen bij kwam - vliegtuigbrandstof werd door de overheid van Curaçao gekocht - lonkte het Bonairiaanse eilandsbestuur. De luchtvaartmaatschappij werd met Nederlands geld naar Bonaire weggelokt. Het was een koopje voor de KLM. Met 10 miljoen euro aan ontwikkelingsgeld kreeg de luchtvaartmaatschappij de pas gerenoveerde baan op Bonaire, plus de verbouwde terminal en de lage kerosinetarieven, aangeboden door het eilandbestuur en grotendeels betaald door het Ministerie van Binnenlandse Zaken. En met succes, zeker na alle toezeggingen van het Bonairiaans eilandbestuur, nieuwe platforms voor de KLM-toestellen en een overslag voor de uit Aruba aangevoerde kerosine. De KLM hoeft niets te betalen voor investeringen. Maar zodra er op de lijnen naar Zuid-Amerika grotere toestellen als de Boeing 777 worden ingezet zijn er geen tussenstops meer nodig. De KLM trekt zich goeddeels terug en de luchthaven leidt een miljoenen verlies. Omdat sinds kort rechtstreeks naar Peru gevlogen wordt en soms onderweg naar Ecuador tussenstops zijn is het nog maar een kwestie van tijd voordat KLM Bonaire niet meer nodig heeft. Formeel doet KLM geen mededelingen over haar toekomstplannen voor Bonaire en inhoudelijk ook geen uitspraak over de bevindingen van Verkeer en Waterstaat. Terwijl Flamingo Airport het vooral moet hebben van de tussenstops. Van de 57.300 passagiers in 2006 bijvoorbeeld ging het daarbij om meer dan de helft van de reizigers.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • Diverse gegevens zijn afkomstig van de officiële website van Bonaire International Airport
  1. a b PDF versie van AIP pag.1, download van luchthaven website op 15 juni 2008
  2. PDF versie van AIP pag.2, download van luchthaven website op 15 juni 2008
  3. a b c Data ontleend aan database van A-Z Worldairports.com, bezocht op 22 juli 2008
  4. Catering info ontleend aan Airport website
  5. Gegevens ontleend aan website vliegveld, pagina: Statistieken bezocht op 16 juni 2008
  6. Citefout: Onjuiste tag <ref>; er is geen tekst opgegeven voor refs met de naam NRC