Bonferroni-correctie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Bonferroni-correctie (of Bonferroni-procedure) is een statistische methode ter bestrijding van het probleem van kanskapitalisatie. De Bonferroni-correctie wordt gezien als de strengst mogelijke correctiemethode voor dit probleem en wordt daarom door veel (sociale) wetenschappers afgewezen. Een belangrijk argument tegen de Bonferroni-correctie is dat het zich alleen richt op het bestrijden van fouten van de eerste soort α. Hierdoor daalt het onderscheidingsvermogen β (te) sterk.

Methode[bewerken]

De methode is gebaseerd op het idee dat de onderzoeker k hypothesen post-hoc (doorgaans na ANOVA) toetst. Om het oorspronkelijke significantieniveau α te behouden moet volgens de Bonferroni-correctie α verkleind worden tot α/k. Het nieuwe significantieniveau voor hypothesetoetsing is dan 1/k van de oorspronkelijke α.