Bonifatius (veldheer)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Bonifatius (? - 432) was een Romeins generaal die ook stadhouder (Latijn: vicarius) was van de Romeinse provincie Africa. Hij werd samen met zijn rivaal, Flavius Aetius, ook wel "de laatste van de Romeinen" genoemd.

Leven[bewerken]

Van Bonifatius is bekend dat hij in 413 als veldheer met succes Marseille (Massilia) tegen de Visigotische koning Athaulf verdedigde. Later zou hij als stadhouder het Diocees van Africa besturen. Na de dood van keizer Honorius in 423, weigerde Bonifatius Iohannes als opvolger te erkennen. Hij zorgde ervoor dat de graan toevoer per schip naar Italië werd stopgezet en steunde de Oost-Romeinse keizer Theodosius II. Iohannes werd uiteindelijk verslagen door Theodosius II en Valentinianus III een neef van Honorius, werd tot keizer benoemd van het westen.

Vanwege intriges veroorzaakt door Aetius viel Bonifatius op een zeker moment in ongenade bij Galla Placidia, de moeder van de keizer. Bonifatius die altijd trouw geweest was kwam nu in opstand. De Romeinse keizer zond een leger onder leiding van Sigiswult, een Germaanse generaal naar Africa, teneinde Bonifatius te onderwerpen. Deze veroverde in 427 de steden Carthago en Hippo. Bonifatius zocht steun en vond deze bij de Vandalen, die in Spanje in een hardnekkige strijd gewikkeld waren met de Visigoten. Hij liet de Vandalen overkomen naar Africa. Echter, tegen de tijd dat zij arriveerden, was Bonifatius weer in de gunst van Placidia komen te verkeren. Van haar ontving hij de titel van patriciër.

De Vandalen die niet langer nodig waren, keerden niet terug maar lieten hun hele volk overkomen naar Africa. Bonifatius die slechts een klein leger tot zijn beschikking had, verdedigde een jaar lang Hippo, van juni 430 tot juli 431, toen vertrok hij naar Italië om zich bij de keizer te vervoegen.

In de tussentijd was Aetius, die nu in ongenade verkeerde, met zijn leger van Germaanse huurlingen op weg naar Ravenna, de keizerlijke residentie. Dit resulteerde in de slag bij Ravenna (432) die door Bonifatius werd gewonnen. Bonifatius raakte tijdens deze veldslag gewond en stierf als gevolg daarvan een aantal maanden later.