Bonte muskaatduif

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bonte muskaatduif
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2012)
Ducula bicolor.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Columbiformes (Duifachtigen)
Familie: Columbidae (Duiven en tortelduiven)
Geslacht: Ducula
Soort
Ducula bicolor
(Scopoli, 1786)
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De bonte muskaatduif (Ducula bicolor) is een duif uit het geslacht Ducula die voorkomt in India, Zuidoost-Azië en Australië.

De Filipijnse naam voor de bonte muskaatduif is Balud Puti of Kamaso.

Algemeen[bewerken]

De bonte muskaatduif is een grote duivensoort. Mannetjes en vrouwtjes lijken sterk op elkaar. De bonte muskaatduif is geheel wit, met uitzondering van de vleugels die grotendeels zwart zijn net als het laatste derde deel van de staart. De snavel is blauwachtig grijs met een zwart puntje. De ogen zijn bruin. De huid rond de ogen en de poten zijn blauwachtig grijs.

De bonte muskaatduif wordt inclusief staart zo'n 38 centimeter en heeft een vleugellengte van 23 centimeter.

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

De bonte muskaatduif komt voor in regenwouden, eucalyptus bossen, struikgewas aan de kust, kreeken, rivieren, mangroven en kleine eilanden voor de kust.

Voedsel[bewerken]

Deze duivensoort eet voornamelijk fruit.

Muskaatduiven plukken vruchten van de bomen. Het opvallende aan deze vogels is, dat ze relatief zeer grote vruchten met flinke pitten in hun geheel doorslikken. Men heeft in hun spijsverteringskanaal vruchten met pitten van 30 x 50mm gevonden. Onder andere muskaatnoten worden door deze duiven gegeten. Vandaar hun naam.

Voortplanting[bewerken]

De rommelige gebouwde nesten van deze vogelsoort zijn te vinden in de bomen op zo'n 10 tot 25 meter hoogte. De bonte muskaatduif legt één enkel ei dat wordt uitgebroed in zo'n 23 tot 25 dagen. Het jong vliegt na nog eens drie weken uit.

Literatuur[bewerken]

  • Kennedy, R.S., Gonzales P.C., Dickinson E.C., Miranda, Jr, H.C., Fisher T.H. (2000) A Guide to the Birds of the Philippines, Oxford University Press, Oxford.
Bronnen, noten en/of referenties