Boomleguaan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Boomleguaan
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Orde: Squamata (Schubreptielen)
Onderorde: Lacertilia (Hagedissen)
Superfamilie: Iguania (Leguaanachtigen)
Familie: Polychrotidae
Geslacht: Polychrus (Bonte leguanen)
Soort
Polychrus gutturosus
Berthold, 1845
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Herpetologie

De boomleguaan[1] (Polychrus gutturosus) is een hagedis uit de familie Polychrotidae.[2] Alternatieve benamingen zijn ook wel groene of grote boomleguaan. de naam 'boomleguaan' wordt ook wel gebruikt voor een heel andere hagedis; de leguaan Urosaurus ornatus.[3]

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

De boomleguaan kan tot 50 centimeter lang worden en de staart is meer dan 35 centimeter waardoor hij veel kleiner lijkt.[1] Het uiterlijk heeft wel wat weg van een anolis, maar de soort mist de typische kleefkussentjes, lamellae genoemd, die de verwante anolissen wel hebben, overigens ook veel soorten gekko's. Deze soort heeft een keelzak zoals de meeste bonte leguanen en ook de karakteristieke 'kameleonogen'; deze kunnen enigszins gericht worden, maar bij 'echte' kameleons (Chamaeleonidae) zijn de ogen nog veel wendbaarder; deze kunnen alle kanten op kijken. De basiskleur is groen, met een sterk donkergroen tot zwart gebandeerde staart, dikke dwarsbanden op de rug in dezelfde kleur en een beige buik en flanken.

Algemeen[bewerken]

De boomleguaan komt voor in tropische regenwouden in Zuid-Amerika; in Ecuador, Panama, Colombia tot in Costa Rica, waar het erg warm en vochtig is. Ook in bergwouden wordt de soort aangetroffen, de hagedis houdt van hoge bomen en komt maar zelden op de grond. Het voedsel bestaat uit grotere insecten, die de hagedis vangt door zich goed gecamoufleerd plat te drukken en stil te houden waarna wordt toegehapt. De hagedis kan enigszins van kleur en patroon veranderen, waardoor hij niet meer opvalt. De boomleguaan is zeer lenig; de staart wordt wel eens als extra grijporgaan gebruikt en het dier kan met de achterpoten aan een tak blijven hangen.

Bronvermelding[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
Referenties
  1. a b P Whitfield, Encyclopedie van het dierenrijk - Alle gewervelde dieren in woord en beeld, Uitgeverij Areopagus, 1984, Pagina 416 ISBN 90 274 9009 0.
  2. Peter Uetz & Jakob Hallermann. The Reptile Database – Polychrus gutturosus
  3. Bernhard Grzimek, Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen, Kindler Verlag AG, 1971, Pagina 215 ISBN 90 274 8626 3.
Bronnen
  • (nl) P Whitfield - Encyclopedie van het dierenrijk - Alle gewervelde dieren in woord en beeld (1984)- Pagina 416 - Uitgeverij Areopagus - ISBN 90 274 9009 0
  • (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Polychrus gutturosus - Website Geconsulteerd 5 oktober 2014