Borstvergroting

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Met zout gevulde implantaten

Een borstvergroting is een ingreep waarbij de vrouwenborst operatief wordt vergroot. Men maakt hierbij gebruik van bestaand weefsel of prothetisch materiaal om een natuurlijk-ogende borst te construeren. Soms omvat de ingreep ook een verandering aan de tepelhof en tepel.

Met siliconengel gevulde implantaten

De procedure kan gepaard gaan met het gebruik van implantaten. Deze kunnen gevuld zijn met siliconengel, of bestaan uit een met water gevulde kunststof huls. Ook combinaties zijn mogelijk. Er bestaan ook implantaten waarvan de vullingsgraad kan worden veranderd door na de operatie nog vloeistof bij te spuiten. Siliconen voelen 'natuurlijker' aan maar hebben het nadeel dat ze bij lekkage in het lichaam kunnen komen. In hoeverre dit schadelijk kan zijn is nog onderwerp van debat.[1] De FDA heeft siliconenimplantaten in 2006 weer goedgekeurd nadat ze (in de VS) in 1992 aanvankelijk van de markt waren gehaald.[2] In sommige gevallen kunnen borstimplantaten mogelijk leiden tot problemen bij het zogen van baby's.[3]

Naast zuivere volumevergroting wordt er vaak ook tegelijkertijd gestreefd naar een betere symmetrie en/of vorm van de borsten.

Er zijn verschillende chirurgische benaderingen mogelijk. De meest gebruikte zijn via de oksel, door een incisie lags de onderrand van de tepel, of door een incisie in de plooi onder de borst, omdat deze de minst opvallende littekens geven. Een (zonder kleren) geheel onzichtbare borstvergroting is echter nauwelijks mogelijk.

Borstvergroting is een ingreep die in de laatste tien jaar sterk in populariteit is toegenomen. De ingreep is in de media niet onomstreden. Ook mannen die meer indruk willen maken met de grootte van hun borstspieren laten tegenwoordig wel eens kunstmatige opvulling aanbrengen.

Het begrip borstvergroting zorgt regelmatig voor "nieuws" in de media. Zo liet Georgina Verbaan in 2005 onder grote belangstelling een publiekelijke mammografie van haar borsten maken, om te bewijzen dat deze echt en niet chirurgisch vergroot waren. Dit naar aanleiding van geruchten dat zij een operatie had ondergaan, nadat zij naakt had geposeerd voor mannenblad Playboy. Ander nieuws rondom borstimplantaten was het overlijden van Lolo Ferrari in 2000, bekend door veelvuldige vergrotingen van haar boezem.

Ondanks de grote populariteit van borstvergroting onder de sterren, zijn er ook beroemdheden die openlijk hun afkeer uitspreken over de "plastic fantastic" trend. Dit zijn onder andere de Colombiaanse zangeres Shakira die ter demonstratie in de videoclip voor Objection (Tango) de siliconenborsten van haar rivale lekprikt, de Amerikaanse zangeres Pink, die in haar videoclip Stupid Girls eveneens de spot drijft met siliconenborsten en de meidengroep TLC (in hun videoclip "Unpretty"). In Nederland hebben onder andere Angela Schijf en Judith Visser laten weten geen fan te zijn van borstvergroting.

Referenties[bewerken]

  1. Heden P, Bone B, Murphy DK, Slicton A, Walker PS. Style 410 cohesive silicone breast implants: safety and effectiveness at 5 to 9 years after implantation. Plast Reconstr Surg. 2006 Nov;118(6):1281-7
  2. Tanne JH. FDA approves silicone breast implants 14 years after their withdrawal. BMJ. 2006 Dec 2;333(7579):1139.
  3. Brown SL, Todd JF, Cope JU, Sachs HC. Breast implant surveillance reports to the U.S. Food and Drug Administration: maternal-child health problems. J Long Term Eff Med Implants. 2006;16(4):281-90.