Borvo

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Borvo (ook wel Bormo, Bormanus, Bormanicus, Borbanus, Boruoboendua, Vabusoa, Labbonus of Borus genoemd) was de god van de genezing in de Keltische mythologie. Hij werd geassocieerd met borrelend en bruisend bronwater.[1]

Centra van aanbidding[bewerken]

In Gallië werd Borvo vooral vereerd in Bourbonne-les-Bains, dat in het land van de Lingones lag. Ook werd hij in Entrains-sur-Nohain[2] en in Aix-les-Bains[3] aanbeden. In Bourbonne-les-Bains, Entrains-sur-Nohain en in Aix-les-Bains zijn er in totaal twaalf inscripties gevonden, waarin de aanbidders de heling van zichzelf of van anderen wensen. Aangezien Borvo met bruisend bronwater werd geassocieerd, worden er vooral bij bronnen en thermen inscripties en (restanten van) offertempels voor Borvo gevonden. Ook buiten Gallië werd Borvo vereerd: zo werd hij in Utrecht,[4] onder de naam Boruoboendua Vabusoa Labbonus aanbeden. In Portugal werd hij onder de naam Borus geassocieerd met de Romeinse oorlogsgod Mars.

Ethymologie[bewerken]

De verschillende namen van Borvo (Bormo, Bormanus, Borus, etc.) lijken gebaseerd op de stam *-boru, dat een verbastering van de stam *-beru is. De laatstegenoemde stam betekende in het Proto-Keltisch waarschijnlijk "bubbelen" of "bruisen".

Bronnen, noten en/of referenties
  1. The Religion of the Ancient Celts: Chapter III. The Gods of Gaul and the Continental Celts
  2. [1]
  3. Corpus inscriptionum Latinarum (CIL), 12: Gallia Narbonensis.
  4. Garrett S. Olmsted, "The gods of the Celts and the Indo-Europeans", page 427