Boulevard Périphérique (Parijs)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De rondweg

De Boulevard Périphérique is de ringweg rond Parijs.

Deze snelweg van 35 km lengte werd aangelegd op enige afstand van de vroegere Parijse stadswal (de zogenaamde "stadswal van Thiers", aangelegd in 1841-1844 en opgeheven in 1919), namelijk op de ervoor liggende zogenaamde zone non-ædificandi, een gebied waar permanente bebouwing verboden was (dit in verband met een vrij schootsveld voor de artillerie). Met de aanleg van de snelweg werd in 1958 begonnen. Op 25 april 1973 werd het laatste deel geopend door premier Pierre Messmer.[1] De op- en afritten corresponderen in vele gevallen met de oude stadspoorten in deze stadswal. Nabij de boulevard ligt het stadion Stade Charléty.

De boulevard Périphérique wordt tegenwoordig niet meer als autosnelweg beschouwd. Grote delen kennen geen vluchtstrook, de op- en afritten zijn slechts kort, en verkeer van rechts dat van de opritten komt heeft voorrang.

Lijst van de belangrijkste stadspoorten van Parijs[bewerken]

Kaart van de Boulevard Périphérique met de toegangswegen en stadspoorten

Kloksgewijs van noord naar zuid en terug:

  • Porte de la Chapelle (noorden)
  • Porte de la Villette
  • Porte de Pantin
  • Porte des Lilas
  • Porte de Bagnolet
  • Porte de Montreuil (oosten)
  • Porte de Vincennes
  • Porte Dorée
  • Porte de Charenton
  • Porte d'Ivry
  • Porte d'Orléans (zuiden)
  • Porte de Vanves
  • Porte de Versailles
  • Porte de Saint Cloud
  • Porte d'Auteuil
  • Porte Dauphine (westen)
  • Porte Maillot
  • Porte de Champerret
  • Porte de Clichy
  • Porte de Saint Ouen
  • Porte de Clignancourt
Bronnen, noten en/of referenties
  1. (fr) Les 40 ans du périphérique parisien, artikel ter gelegenheid 40ste verjaardag in Le Parisien, 23 april 2013