Bourkes parkiet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bourkes parkiet
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2012)
Bourkes Parrot (Neopsephotus bourkii)9.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Psittaciformes (Papegaaiachtigen)
Familie: Psittacidae (Papegaaien)
Geslacht: Neopsephotus
Soort
Neopsephotus bourkii
(Gould, 1841)
Afbeeldingen Bourkes parkiet op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Bourkes parkiet op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De Bourkes parkiet (Neopsephotus bourkii) is eigenlijk geen parkiet maar een kleine graspapegaai: de enige in zijn soort. Het is endemische vogelsoort uit Australië.

Kenmerken[bewerken]

De Bourkes parkiet wordt 18,5 tot 22,5 centimeter lang. Het is een vrij kleine, zachtbruin gekleurde parkiet. De borst heeft een vage rode kleur die naar de buik toe feller rood wordt. Verder is de vuilwitte oogring een kenmerk.Het vrouwtje is doorgaans wat kleiner dan het mannetje en heeft een smallere kop. Blauwe kopveren voor op de kruin zijn alleen bij het mannetje aanwezig.[2]

Paartje (wilde) Bourkes parkieten in Queensland.

Leefwijze[bewerken]

De Bourkes parkiet leeft vrijwel uitsluitend op (gras)zaden. Bourkes parkieten zijn zeer sociale, uiterst verdraagzame vogels, die veelal in groepen samenleven en veel op grond te vinden zijn. Eenmaal gevormde paren blijven elkaar doorgaans trouw.

Voortplanting[bewerken]

Bourkes parkieten leggen hun eitjes op zachte, enigszins vochtige onderlaag in een holte in een boom. Er worden 3 tot 6 eitjes gelegd, die door het vrouwtje gedurende 18 tot 20 dagen bebroed worden. Op een leeftijd van 6 weken zijn ze al zelfstandig. Bourkes parkieten zijn productieve vogels; de paren brengen meestal meerdere legsels per jaar groot. Jonge dieren hebben na ongeveer 8 maanden hun volwassen kleur.

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

Het is een bewoner van de droge vlakten en scrublands in het midden en van Australië (West-Australië, Zuid-Australië en het zuiden van het Noordelijk Territorium, het zuiden van Queensland e het noorden van Nieuw-Zuid-Wales).[2]

Status[bewerken]

De Bourkes parkiet heeft een groot verspreidingsgebied en daardoor alleen al is de kans op de status kwetsbaar (voor uitsterven) gering. De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd, maar de aantallen nemen toe. Om deze redenen staat deze kleine papegaai als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.[1]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b (en) Bourkes parkiet op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. a b (en) Pizzey, G & R. Doyle, 1980. A field guide to the birds of Australia. Collins, Sydney.