Bouwwerk Informatie Model

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een Bouwwerk Informatie Model ook bouw informatiemodel (Building Information Model) ofwel BIM is een informatiemodel dat gemaakt en gebruikt wordt bij een manier van ontwerpen en bouwen waarbij een gebouw of constructie en veel of alle informatie daarover geïntegreerd als een informatiemodel in een of meer computer databanken wordt vastgelegd. Meestal vormt een 3D-model een onderdeel van het totale model. Ook kan andere informatie over het bouwwerk in het model geïntegreerd worden, zoals functies van ruimtes en onderdelen, planning van werkzaamheden, enz.

In de bouwwereld is het maken van prototypen bijna niet mogelijk. De bouw zelf is meteen het prototype, dit werkt fouten en dus kostenoverschrijding in de hand.

Inhoud[bewerken]

Een informatiemodel van een bouwwerk omvat allereerst de samenstelling van het bouwwerk (de decompositiehiërarchie) en de eigenschappen van de onderdelen, zoals afmetingen, materialen, e.d. Het 3D-model voegt daar de vormen en posities aan toe. Daarbij kan gebruikgemaakt worden van dynamische en zogenaamde intelligente objecten. Het informatiemodel bevat gegevens die aangeven wat een object is, zodat computerprogramma's objecten op elkaar kunnen laten reageren. Dit kan er voor zorgen dat bij wijzigingen alle objecten waarop een wijziging invloed heeft reageren en dat dit allemaal in de databank wordt bijgehouden. Bij traditioneel ontwerpen veroorzaken de wijzigingen vaak fouten die weer gecorrigeerd moeten worden, daardoor is het zeer arbeidsintensief en dus kostenbepalend. Ook wordt het gedetecteerd wanneer er ontwerpfouten worden gemaakt in locatie en/of afmetingen van bouwonderdelen. Een ander groot voordeel is dat het risico op verschillen tussen constructie, bouwkundig en installatie afneemt doordat alle onderdelen in 1 model worden geïntegreerd.

Door de structuur van de software kan bij een BIM ook calculatie- en rekensoftware worden gekoppeld aan het model. Ook is het mogelijk om een factor tijd en kosten mee te nemen (4D respectievelijk 5D). Hierdoor wordt het mogelijk om de opbouw en de kosten van een gebouw of constructie te visualiseren en te analyseren.

Uitwisseling[bewerken]

Uitwisseling van informatie tussen verschillende softwarepakketten wordt idealiter door middel van een universele taal gedaan, een uitwisselingsstandaard. Het meest gebruikte formaat voor uitwisseling van het traditionele 2D-tekenwerk is het dxf-formaat, maar ook IFC wordt veelal gebruikt. Voor het BIM worden een drietal uitwisselingsstandaarden ontwikkeld:

  • Industry Foundation Classes (IFC; ISO16739)
Objectgerelateerde informatie
  • International Framework for Dictionaries (IFD; ISO 12006-3)
Productgerelateerde informatie
  • Information Delivery Manual (IDM)
Proces gerelateerde informatie

De ontwikkeling van deze uitwisselingsstandaarden wordt in de Benelux gestuurd door BuildingSmart, een onderdeel van de Internationale Alliantie voor Interoperabiliteit (IAI) die wereldwijd deze ontwikkeling stuurt.

BIM wordt nu langzamerhand gemeengoed in de bouwwereld, maar de civiele techniek en de installatietechniek zijn ook bezig om BIM te adopteren. De B wordt daarom ook niet alleen gezien als van bouwwerk, maar ook van het bouwen zelf.

Voordelen van BIM[bewerken]

  • Toename van integrale informatie
  • Mogelijkheid tot kostenbewaking vanuit model
  • Planning koppelen aan het model
  • Verbetering communicatie
  • De tekening wordt informatiemodel
  • Een meerjaren onderhoudsplan kan in het model opgenomen worden
  • Faalkosten worden drastisch gereduceerd