Braam (rand)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een braam is een scherpe opstaande rand die aan een werkstuk ontstaat door een koude metaalbewerking, zoals bij stansen, ponsen, zagen en vijlen.

Bij het gieten en smeden ontstaan andere soorten bramen, doordat er metaal vloeit tussen de delen van de gietvorm of de matrijs. Zelfs bij het spuitgieten kunnen dergelijke bramen ontstaan. Weer een ander soort braam kan ontstaan door het slaan met een hamer op een beitel. Aan dergelijke bramen kan men zich verwonden, als de beitel wegslipt en de beitel met braam door de handpalm schiet.

Het wegwerken van bramen noemt men 'afbramen'. De manier van afbramen wordt bepaald door de vorm van het werkstuk en de aard van het materiaal. Afbramen kan met schuurpapier, een schuurband, met een elektrische slijpmachine of een haakse slijper.