Bram Hammacher

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Abraham Marie Wilhelmus Jacobus (Bram) Hammacher (Middelburg, 12 november 1897 - Abano Terme (Italië), 19 april 2002) was een Nederlands kunstcriticus en kunsthistoricus. Hij heeft diverse werken op zijn vakgebied op zijn naam staan.

Levensloop[bewerken]

Hammacher werd geboren als oudste kind van Abraham Hammacher (1853-1927) en Maria Wilhelmina Jacoba ter Smitte (1875-1950). Hij is 2 keer getrouwd. Eerst met Anna Sophia Hooft Graafland (1893-1956), en nadat Anna Sophia was overleden hertrouwde hij met kunsthistorica Renilde van den Brande (1913). Hammacher is bekend geworden als auteur van boeken over de schilder Van Gogh en Magritte, en de beeldhouwers Barbara Hepworth en Jacques Lipchitz. Hij behoorde in de jaren dertig tot de meest vooraanstaande kunstcritici van Nederland. Hammacher was één van de kunstcritici die de Emmaüsgangers onthaalden als een onbekend meesterwerk van Johannes Vermeer. Later bleek het een vervalsing, gemaakt door Han van Meegeren.

Hammacher was tussen 1947 en 1963 directeur van het Kröller-Müller Museum. Hij is verantwoordelijk voor de beroemde beeldentuin achter het museum, het Beeldenpark van het Kröller-Müller Museum. In 1963 werd hij opgevolgd door Rudi Oxenaar.

Ook was hij buitengewoon hoogleraar kunstgeschiedenis aan de Technische Hogeschool Delft en kreeg hij een eredoctoraat van de Rijksuniversiteit Utrecht.

Bram Hammacher overleed uiteindelijk op ruim 104-jarige leeftijd.

Werken[bewerken]

Literatuur[bewerken]

Externe link[bewerken]