Brassinosteroïde

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Brassinolide is de eerste geïsoleerde brassinosteroïde waarvan bovendien biolgische activiteit is aangetoond.

Brassinosteroïde (BR) is een groep van plantenhormonen. Brassinolide is het eerste brassinosteroïde dat geïsoleerd is (1979) uit koolzaad (Brassica napus). Uit 230 kg stuifmeel werd 10 mg brassinolide gewonnen. Het zijn steroïde-hormonen. Opvallend is de 7-ring met de lacton-functie in de B-ring van het steroïde-skelet. In cellen stimuleren BRs de aanmaak van eiwitten en vetzuren, ze verhogen het vermogen van de plant om energie uit zonlicht vast te leggen en op het niveau van de hele plant bevorderen ze de groei en de weerstand.

Op dit moment, 2009, zijn ongeveer 70 verschillende verbindingen gevonden. Brassinosteroïden stimuleren de plantengroei, spruitvorming, het oprollen van de bladeren en de differentiëring van het xyleem. Verder remmen ze de wortelgroei en de vorming van anthocyaan. Mutanten, die geen brassinosteroïde meer kunnen maken, geven dwerggroei, minder apicale dominantie en een slechte vruchtbaarheid. Ook zijn brassinosteroïden belangrijke stuurstoffen bij de skotomorfogenese (groei in het donker). Brassinosteroïden worden gevormd uit campesterol, waarbij cytochroom P450-afhankelijke hydroxylasen en een reductasen betrokken zijn. Deze wijze van productie lijkt sterk op de steroïdesyntheseweg bij dieren.

Een extract van de rode pekanjer (Silene viscaria) bevat een relatief hoog gehalte aan brassinosteroïden. Dit extract werkt stimulerend op de groei van andere planten.