Breaker (album)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Breaker
Studioalbum van Accept
Uitgebracht 16 maart 1971
Opgenomen December 1980 - januari 1981
Genre Hardrock, heavy metal
Duur 43:51
Label(s) Brain Records, Reprise Records, Steamhammer
Producent(en) Dirk Steffens, Michael Wagener
Chronologie
1980
I'm A Rebel
  1971
Breaker
  1982
Restless And Wild
Singles van Breaker
  1. Burning / Down And Out
    Uitgebracht: Februari 1981
  2. Breaker / Breaking Up Again
    Uitgebracht: 1 april 1981
  3. Starlight / Feelings
    Uitgebracht: 12 december 1981
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Breaker is het derde album van de Duitse band Accept. Het wordt gezien als een van de hoogtepunten van de band.

Identiteit[bewerken]

Accept klinkt op dit album een stuk rauwer en energieker dan zijn twee voorgangers. Dit album betekende voor de band de Europese doorbraak. Ook veranderde het imago van de band: in de beginjaren had die veel weg van de glamrock. In 1981 kreeg de groep een wat stoerder imago (veel leer, spikes e.d.). Het album heeft naast de voor die tijd typische hardrock nummers als Starlight en Breaker ook een aantal rustigere momenten ingebouwd, onder meer met de nummers Can't Stand The Night (wat stylistisch sterk doet denken aan Love Hurts van Nazareth) en Breaking Up Again.

Productie[bewerken]

Alle bandleden van Accept hebben mee geschreven aan het album en zijn vermeld in de albumcredits voor zowel de muziek als de teksten. De zang op het nummer Breaking Up Again is overgenomen door bassist Peter Baltes. Ook op het nummer Can't Stand The Night staat Dirkschneider een deel van de leadzang af. Het album wordt opgenomen in Delta Studios in Wilster, door de band met producer Dirk Steffens en het wordt gemixt door Michael Wagener.

Artwork[bewerken]

De hoes toont een vrouw waarbij de suggestie wordt gewekt dat er prikkeldraad via haar oren door haar hoofd loopt. Op de achterhoes is het prikkeldraad om twee witte Gibson Flying V's heen gewikkeld.

Son Of A Bitch[bewerken]

Op de oorspronkelijke versie op vinyl werden van alle nummers de songsteksten meegeleverd, behalve van het nummer Son Of A Bitch. Bij dat nummer stond het stempel Censored vermeld. Dit is niet op last van de autoriteiten gebeurd, maar door de band zelf besloten om controverse te voorkomen (wat het tegenovergestelde effect had).[1] In latere uitvoeringen werden de teksten wel meegeleverd.[2] Het nummer is volgens zanger Udo Dirkschneider een directe aanval op de platenindustrie. Er bestaat een alternatieve versie van het nummer onder de naam Born To Be Whipped.

Heruitgaven en rechten[bewerken]

  • Het album wordt op 16 maart 1981 uitgebracht door Brain Records (catalogusnummer BRAIN 0060390) op vinyl. In 1992 brengt Brain Records Breaker voor het eerst uit op CD (catalogusnummer 815 622-2).
  • In 1993 brengt MG Records het album uit op cassette zonder de rechten te bezitten.
  • In 1994 brengt Delta Records het album uit op cassette zonder de rechten te bezitten.
  • In 1999 brengt het Russische Синтез het album uit op cassette zonder de rechten te bezitten.
  • In 2000 verwerft Nuclear Blast Records de rechten van Breaker en brengt het album opnieuw uit op CD
  • In 2005 verwerft SPV Steamhammer Records de rechten van Breaker en brengt het album opnieuw uit op CD
  • In 2010 verwerft Universal Music Japan de rechten van Breaker voor de Japanse markt en brengt het album opnieuw uit op CD[3]

Overig[bewerken]

  • Zanger Udo Dirkschneider beschouwt Breaker' als het beste album van de band en vernoemt zijn eigen platenlabel Breaker Records er naar.
  • De titelsong Breaker bevat de tekst "Happiness he cannot feel and love to him is so unreal", wat direct te herleiden is naar de Black Sabbath klassieker Paranoid, waarin de tekst "Happiness I cannot feel and love to me is so unreal" zat. Ondanks deze duidelijke verwijzing (alsook de grote gelijkenis van Can't Stand The Night met de Nazereth song Love Hurts) beweert Udo Dirkscheider "Following our experiences with I'm A Rebel we made it our goal not to be influenced musically by anyone outside of the band this time".
  • Michael Wagener, die de mix van het album voor zijn rekening nam, maakte in de begindagen onderdeel uit van de band, die opgericht werd als Band-X.

Tracklist[bewerken]

  1. Starlight 3:52
  2. Breaker 3:35
  3. Run If You Can 4:48
  4. Can't Stand the Night 5:23
  5. Son of a Bitch 3:53
  6. Burning 5:13
  7. Feelings 4:48
  8. Midnight Highway 3:58
  9. Breaking Up Again 4:37
  10. Down and Out 3:44

Bezetting[bewerken]

  • Udo Dirkschneider - vocalist
  • Wolf Hoffmann - gitarist
  • Jorgh Fisher - gitarist
  • Peter Baltes - basgitarist (leadzanger op Breaking Up Again)
  • Stefan Kaufmann - drummer, achtergrondzang
Bronnen, noten en/of referenties