Brentveld

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Onder meer de Brent-groep

De Brent-groep of Brent-reservoir (Engels: Brent Group) is een groep reservoirgesteentes uit het noordelijke Noordzee-bekken, voornamelijk in het Noorse en Britse deel.

Lithologie[bewerken]

De reservoirs van de Brentgroep zijn ondiep mariene en deltaïsche sedimentaire gesteenten van midden-Jura ouderdom.

Stratigrafie en naamgeving[bewerken]

De Brent-groep is genoemd naar de verschillende geologische formaties waaruit de groep is opgebouwd, van jong naar oud (onder normale omstandigheden van ondiep naar dieper):

Ontwikkeling[bewerken]

Het Brentveld werd in 1971 ontdekt door een samenwerkingsverband van Shell en Esso. Het was een van de grote grootste olievelden in het Engelse deel van de Noordzee. Het veld ligt circa 150 km ten noordoosten van Shetlandeilanden in 140 meter diep water.

Op het Brentveld werden vier productieplatforms geplaatst. Het eerste platform dat werd geïnstalleerd was de Brent Bravo, gevolgd door de Brent Delta, Brent Charlie en Brent Alpha. De eerste drie staan op een betonnen voetstuk en alleen die van de Alpha was gemaakt van staal. Verder werd de Brent Spar geïnstalleerd, dit was een drijvende olieopslagtank waaraan shuttletankers afmeerden om de olie naar de terminal in Sullom Voe te vervoeren. De eerste olie werd in november 1976 geproduceerd.

Het veld heeft in totaal 320 miljoen m³, dit is ruim 2 miljard vaten, olie geproduceerd.[1] Het piekjaar was in 1984 toen bijna 25 miljoen m³ uit het veld werd gehaald.[1] In 1990 daalde de productie scherp omdat toen grote onderhoudswerkzaamheden plaastvonden op de platforms waardoor de productie werd gehinderd. In 2013 werd nog slechts 80.000 m³ aan olie naar boven gehaald.[1]

In 2006 is Shell begonnen met het proces om de productie van het veld te staken. In 1991 werd de Brent Spar al uit dienst genomen nadat de velden op een oliepijplijn waren aangesloten. De productieputten zullen worden afgesloten. De productie op de Brent Delta is al per december 2011 gestaakt, na 34 jaar in gebruik te zijn geweest. De andere drie platforms produceren nog marginaal olie en gas en zullen ook buiten gebruik worden gesteld. Shell staakte vanaf 1 november 2014 de productie op de platformen Alpha en Bravo.[2] Na een grote schoonmaak ter plaatste worden de platforms verwijderd door de Pieter Schelte.

Platforms[bewerken]

Op het veld staan vier productieplatforms, ze zijn allen bemand en produceren zowel olie als gas.[3] De betonnen platforms zijn van het type condeep, en kunnen olie tijdelijk opslaan in de basis. Het Brent A platform staat het dichtst bij de Shetlandeilanden op zo'n 185 kilometer ten noordoosten van Lerwick.[3] Brent D staat zo'n 11 kilometer van Brent A, Brent B en C liggen dichter bij Brent A.[3]

Omschrijving[3] Brent Alpha Brent Bravo Brent Charlie Brent Delta
Materiaal Staal Beton Beton Beton
Gewicht topside 16.000 ton 23.500 ton 30.000 ton 23.000 ton
Gewicht basis 14.000 ton 330.000 ton 290.000 ton 300.000 ton
Hoogte platform 229 meter 275 meter 296 meter 289 meter
Eerste productie 1978 1976 1981 1977

Trivia[bewerken]

De Brent Spar was een olieopslagboei voor shuttletankers van Shell en Exxon-Mobil dat in 1995 in de publiciteit kwam, toen Shell besloot het af te laten zinken. De boei werd gebruikt bij de olieproductie uit de Brent-groep.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b c (en) UK DECC Brent olieproductie data, geraadpleegd op 17 juli 2014
  2. Telegraaf Shell trekt stekker uit twee Brent-platformen, 29 oktober 2014, geraadpleegd op 31 oktober 2014
  3. a b c d (en) Shell Brent facts and figures, geraadpleegd op 17 juli 2014