Brian Harland

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Walter Brian Harland (Scarborough, 1917 - 1 november 2003) was een Engels geoloog. Harland is bekend om zijn onderzoek naar de geologie van het Noordpoolgebied, met name Spitsbergen, en stelde als eerste dat extreme ijstijden plaatsvonden in het Proterozoïcum (ter verklaring is later het zogenaamde Snowball Earthmodel opgesteld).

Biografie[bewerken]

Harland was lid van het Genootschap der Vrienden, hij studeerde eind jaren dertig aan het Caius College van de Universiteit van Cambridge. Tijdens zijn studie nam hij deel aan een expeditie naar Spitsbergen. In 1942 trouwde hij en vertrok met zijn vrouw Elisabeth naar Chéngdū om aan de West China Universiteit les in geologie te gaan geven. Na de Tweede Wereldoorlog keerde hij terug naar Engeland waar hij tot zijn emeritaat aan de Universiteit van Cambridge verbonden bleef. Hij organiseerde veldwerken op Spitsbergen, waarvan hij de geologie in kaart bracht. Al voordat de theorie van platentektoniek ontwikkeld werd, was Harland een aanhanger van Wegeners continentendrift. Zijn werk in het Poolgebied wekte de belangstelling van de olie-industrie, die zijn werk sponsorde. In 1975 stichtte hij met behulp van dit geld het Cambridge Arctic Shelf Programme, een non-profit organisatie voor wetenschappelijk onderzoek in de Noordpoolregio.

Werk[bewerken]

Dankzij zijn ervaring met gletsjers was hij de eerste die doorhad dat het wereldwijd voorkomen van glaciale sedimenten uit bepaalde tijdvakken van het Proterozoïcum betekende, dat de Aarde in die tijden compleet bevroren moest zijn geweest. Later zou Joseph Kirschvink hiervoor het Snowball Earthmodel ontwikkelen.

Harland werkte ook mee aan het correleren en samenstellen van een internationaal gelijke geologische tijdschaal.

Onderscheidingen[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties