Brons
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Brons is een legering van koper en tin (ca. 10 tot 30%), de legering heeft een groen-gele kleur. Door corrosie ontstaat een groene oxide-laag.
Inhoud |
[bewerken] Eigenschappen en toepassingen
Brons is door de toevoeging van tin harder en minder buigzaam dan koper en heeft een kleinere buigsterkte, het heeft een grote dichtheid waardoor het in de bouw en constructie weinig toepassingen heeft, wel kan het makkelijk gegoten worden. Door de toevoeging van de tin heeft het een lager smeltpunt dan puur koper.
[bewerken] Situering
De periode in de geschiedenis waarin de mensheid op grote(re) schaal gebruik maakte van voorwerpen gemaakt van brons, heet traditioneel de bronstijd. Brons is het eerste metaal (op enkele eerdere voorwerpen van koper uit het neolithicum na) dat in de lage landen door de mens werd gebruikt, ter vervanging van steen in het paleolithicum. Het is een taai en corrosiebestendig materiaal, dat zich goed leent voor bewerking. Een bronzen oppervlak krijgt na een zekere tijd een groen patina.
Bronzen voorwerpen, van heel kleine tot heel grote, worden gegoten volgens de bronsgiettechniek. Kerkklokken zijn (net als vele standbeelden) vrijwel altijd van brons. Kerkklokken hebben in verhouding met ander gegoten bronzen voorwerpen (10%) een hoger percentage aan tin (20%).
Brons wordt soms verward met messing, vooral wanneer het materiaal verweerd is. Nieuwe bronzen objecten zijn gemakkelijker te onderscheiden aan de kleur. Messing is wat geel van kleur en brons is meer rood/roze van kleur.
[bewerken] Trivia
Traditioneel is brons het derde eremetaal: iemand die in een wedstrijd een derde plaats behaalt krijgt een bronzen medaille uitgereikt.
[bewerken] Zie ook
 |
Voor meer mediabestanden zie de categorie Bronze van Wikimedia Commons. |
