Broodverbeteraar

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Broodverbeteraar is een term die wordt gebruikt voor uiteenlopende ingrediënten van brood maar niet voor de basis-ingrediënten meel, water, gist en zelden voor basis-ingrediënt zout.

Broodverbeteraars worden ook wel omschreven als hulpgrondstoffen. Bij de ontwikkeling van broodverbeteraars speelt biotechnologie een steeds grotere rol. Door het gebruik van broodverbeteraar is niet altijd duidelijk of het daarmee bereide brood geschikt is voor vegetariërs of mensen met een bepaalde allergie. Broodverbeteraar wordt in toenemende mate aangeboden in vloeibare vorm (in olie) vanwege de eenvoud van doseren. Echter niet alle gebruikte stoffen zijn daar geschikt voor.

Doel[bewerken]

Broodverbeteraars kunnen worden gebruikt voor onder andere de volgende doeleinden:

  • verfraaien van de kleur (ook van de korst)
  • geven van glans
  • verbeteren van de smaak
  • beter rijzen van het deeg, en voorkomen van inzakken ervan
  • verbeteren van houdbaarheid
  • verbeteren van de structuur
  • verkorten van de baktijd
  • constant houden van de broodkwaliteit ondanks variaties in grondstofkwaliteit en procescondities tijdens de bereiding

Wat wordt als broodverbeteraar gebruikt[bewerken]

In het verleden werd kaliumbromaat gebruikt, deze stof is nu verboden wegens kankerverwekkende eigenschappen.

Als broodverbeteraar kunnen de volgende stoffen worden gebruikt:

Enkele gebruikte stoffen hebben een E-nummer:

De enzymen kunnen afkomstig zijn uit genetisch gemanipuleerde organismen. Er is echter bij dit gebruik (als proceshulpstof, die in het eindproduct niet is terug te vinden) geen wettelijke verplichting om dit bij het product te vermelden. In biologisch brood is echter gebruik van deze stoffen niet toegestaan. Bij het bakken verliezen de enzymen hun functie.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]