Brooklyn–Battery Tunnel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Brooklyn–Battery Tunnel
De ingang aan de zijde van Manhattan
De ingang aan de zijde van Manhattan
Algemene gegevens
Locatie New York City
Coördinaten 40° 42′ NB, 74° 1′ WL
Lengte totaal 2.778 m
Rijstroken 4
Ingebruikname 25 mei 1950
Weg I-478
Waterweg East River
Verkeersintensiteit 47.515 (2008)[1]
Brooklyn–Battery Tunnel
Brooklyn–Battery Tunnel
Portaal  Portaalicoon   Verkeer & Vervoer

De Brooklyn–Battery Tunnel, sinds 2012 officieel de Hugh L. Carey Tunnel genoemd, is een tunnel in New York City onder de East River tussen Brooklyn op Long Island en (Lower) Manhattan. De tunnel loopt vlak langs Governors Island, maar biedt geen verbinding met het eiland, er is wel een ventilatiekanaal dat (mede) de lucht in de tunnel ververst via een gebouw op het eiland. De tunnel is de zuidelijkste vaste-oeververbinding (tunnel of brug) van Manhattan.

De tunnel bestaat uit twee buizen met ieder twee rijstroken. Het is met 2.779 meter lengte de langste tunnel geheel onder water in Noord-Amerika. Voor het gebruik van de tunnel wordt tol geheven.

Vernoeming[bewerken]

De tunnel is vernoemd naar Hugh Carey, gouverneur van de staat New York van 1975 tot 1982.

Schade[bewerken]

De tunnel werd op 29 oktober 2012 gesloten en stroomde later vol met water tijdens orkaan Sandy[2].

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties