Brug van Thomson

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Brug van Thomson

De brug van Thomson (ook brug van Kelvin) is een meetinstrument uitgevonden door William Thomson (1e Baron van Kelvin) en wordt gebruikt om een onbekende elektrische weerstand onder de 1Ω te meten.

Werking[bewerken]

Wanneer bij het meten van laagohmige weerstanden de brug van Wheatstone wordt gebruikt dan mogen de koperdraad- en overgangsweerstanden niet genegeerd worden, omdat deze de meting substantieel beïnvloeden. Om dit te voorkomen maakte Thomson enkele aanpassingen in Wheatstones ontwerp, waarvan de introductie van R3 en R4 de belangrijkste is. Hiermee wordt de invloed van de draadweerstand tussen Rx en Ra weggenomen uit de meting.

Indien de verhouding \frac{R_1}{R_2} en \frac{R_3}{R_4} gelijk zijn en de brug is in balans, dan geldt de voorwaarde van Wheatstone weer:

R_x = R_a \cdot \frac{R_1}{R_2} \,