Brutalisme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Stadhuis van Boston
Tsjechische ambassade in Berlijn
Stadhuis van Terneuzen
Winkelcentrum Entre Deux in het centrum van Maastricht vlak voor de sloop

Brutalisme is een stroming binnen de architectuur die is ontstaan vanuit het modernisme. Het brutalisme kende zijn hoogtijperiode in de jaren '50 tot en met de jaren '70.

Aanvankelijk werd het brutalisme vooral geïnspireerd door de Zwitserse architect Le Corbusier (vooral in zijn Unité d'Habitation gebouw) en door Ludwig Mies van der Rohe. De term brutalisme is afgeleid van het Franse béton brut, of "ruw beton".

Kenmerkend voor de stijl zijn blok-achtige, geometrische en herhalende vormen. Vaak worden de texturen van hout gebruikt om het materiaal te vormen, dat meestal ruw, onversierd beton is.

Brutalisme wordt vaak bekritiseerd omdat het zo slecht aansluit bij gebouwen in de omgeving.

In Nederland zijn de bekendste voorbeelden van brutalisme het gebouw van het Ministerie van Financiën in Den Haag aan het Korte Voorhout (ontworpen door Jo Vegter en Mart Bolten en gebouwd in 1975) en de Aula van de TU Delft aan de Mekelweg in Delft (ontworpen door Van den Broek en Bakema en gebouwd tussen 1958 en 1966). In 2006 startte een grootscheepse renovatie van het gebouw van het Ministerie van Financiën, die in 2008 werd afgerond.

In België werd het brutalisme onder meer in de praktijk gebracht door het architectenbureau BARO.

Lijst van bekende brutalistische gebouwen[bewerken]

Externe links[bewerken]