Burchard van Lechsgemünd

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Burchard van Lechsgemünd (ca. 1055 - 16 mei 1112) was van 1100 tot 1112 bisschop van Utrecht.

Hij was een zoon van Kuno van Lechsgemünd en Mathilde van Achalm.

Burchard was tijdens de investituurstrijd een aanhanger was van keizer Hendrik IV. Voordat hij door keizer Hendrik IV tot bisschop van Utrecht benoemd werd, was hij domproost van Straatsburg.

In 1101 slaagde Burchard er schijnbaar in het slepende conflict van het bisdom Utrecht met Floris II van Holland en diens voorgangers te beëindigen. In ruil voor een erkenning als leenheer gaf de bisschop van Utrecht het Rijnland (de streek rond het huidige Leiden) aan Floris in leen. Ongeveer vanaf hetzelfde moment kwam de titel graaf van Holland in zwang.

De opvolger van de keizer, Hendrik V, erkende Hendrik I van Zutphen als graaf van de eerder aan het bisdom Utrecht in leen gegeven Friese graafschappen Oostergo en Westergo.

Burchard stierf in 1112. Hij werd begraven in de Dom van Utrecht.

Voorganger:
Koenraad
Utrecht-bisdom.PNG Bisschop van Utrecht
1100-1112
Opvolger:
Godebald