Burcklekrater

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Burcklekrater is een onderzeese krater die waarschijnlijk vrij recent (ca. 2800-3000 voor gangbare jaartelling) is ontstaan door een meteoriet- of komeetinslag. De krater ligt op een diepte van 3.800 meter en heeft een diameter van 30 km.[1] De krater ligt ongeveer 2.000 km ten zuidoosten van Madagaskar in het zuiden van de Indische Oceaan.

De krater is ontdekt door de Holocene Impact Working Group. De positie was te achterhalen door middel van prehistorische chevronduinformaties op Madagaskar en Australië. Vanuit de posities van die formaties was de locatie van de krater te trianguleren.

Formatie[bewerken]

De krater is nog niet gedateerd met C14-datering, maar de Holocene Impact Working Group vermoedt dat hij tijdens het Holoceen ongeveer 5.000 jaar geleden (ca. 2800-3000 voor gangbare jaartelling) is ontstaan. Bij de inslag zouden megatsunamies zijn ontstaan die de eerder genoemde duinformaties hebben gevormd.

Legende[bewerken]

Bij de inslag moeten megatsunamies zijn ontstaan die alle kusten van de Indische oceaan bereikt hebben. Waarschijnlijk waren ze groot en krachtig genoeg om meer dan honderd km landinwaarts te stromen. De Bijbel en andere oude teksten spreken over een Zondvloed die de gehele aarde bedekte en alle menselijke beschavingen wegvaagde. Leden van de Holocene Impact Working Group hebben gehypothetiseerd dat alle vloedlegenden als gevolg van deze inslag zijn ontstaan. Door alle oude vloedlegenden met elkaar te vergelijken kan opgemaakt worden dat de grote vloed begon op de morgen van 10 mei 2807 v.Chr.. Dat was in de periode van de inslag.[2]

In deze periode vonden een aantal belangrijke gebeurtenissen plaats:

Bronnen, noten en/of referenties