Burgerlijk ingenieur

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Burgerlijk Ingenieur (ir., niet te verwarren met Ing.) is een Belgische academische ingenieurstitel die men verkrijgt na het afronden van een driejarige bacheloropleiding en een tweejarige masteropleiding in de ingenieurswetenschappen aan de faculteit ingenieurswetenschappen van de Katholieke Universiteit Leuven, de Universiteit Gent, de Vrije Universiteit Brussel, de Université Catholique de Louvain, de Université Libre de Bruxelles, de Université de Liège of de Faculté polytechnique de Mons, of aan de polytechnische afdeling van de Koninklijke Militaire School. Deze universitaire ingenieurs hebben het recht om voor hun naam de wettelijke beschermde[1] titel ingenieur en de afkorting ir. te dragen.

De opleiding tot Burgerlijk Ingenieur wordt gekenmerkt door een sterke nadruk op het wetenschappelijke aspect van de techniek. Het curriculum is dan ook, zeker de eerste jaren, sterk wiskundig en natuurwetenschappelijk getint. Dit onderscheidt de opleiding Burgerlijk Ingenieur van de opleiding Industrieel ingenieur (Ing.), een graad die in 4 jaar aan Vlaamse universiteiten kan worden gehaald, en die veel meer op het projectmatige en de praktijk is gericht.

Vroeger waren er zogeheten brugprogramma's waarmee een industrieel ingenieur na 2 tot 3 jaar aanvullende studie de academische graad van burgerlijk ingenieur kon behalen. Sinds de BaMa-hervorming kunnen industrieel ingenieurs in de masterjaren instromen.

Doctoraten kunnen alleen aan Belgische universiteiten en niet aan hogescholen behaald worden. Burgerlijk Ingenieurs, Bio-ingenieurs en Handelsingenieurs worden rechtstreeks tot het doctoraat toegelaten. Industrieel Ingenieurs worden afhankelijk van de universiteit toegelaten. Op sommige universiteiten dienen ze voor een pre-doctorale proef van een minstens 60 studiepunten aanvullende studie te slagen, hoewel deze vereiste door de Vlaamse overheid niet meer wordt verplicht.

Zie ook[bewerken]

Andere Vlaamse ingenieurs(titels):

Ingenieursverenigingen:

Referenties[bewerken]

  1. Wet van 11 september 1933 op de bescherming van de titels van hoger onderwijs