Busbar

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Busbars

Een busbar (soms ook "buzz bar") is een dikke strip van koper of een ander materiaal dat elektriciteit geleidt in een schakelbord, in een elektrische distributie, of in andere elektrische apparaten.

De grootte van de busbar bepaalt de maximale hoeveelheid stroom die veilig geleid kan worden. Voor kleine en huishoudelijke toepassingen bedraagt de oppervlakte van de sectie soms maar 10 mm². Voor grote stromen gebruikt men voornamelijk ronde , holle geleiders tot diameters van 100mm en zelfs tot 150 mm. De elektrische verbindingen van generatoren met de opspantransformator (= de transformator die de generatorspanning omhoog transformeert naar de, meestal, landelijke netspanning van het grote distributiesysteem) bestaan per fase meestal uit lange, voorgevormde strippen metaal die tezamen een grote doorsnede hebben. Deze samenstellen (per fase) worden gesteund door isolatoren en zijn per fase in een omhullende beschermbuis aangebracht. Per generator (in een elektriciteitscentrale) zijn drie van dergelijke buizen nodig, nl. een per fase. Verder heeft het sterpunt van de generator een aparte, kortere buis ten behoeve van sterpuntschakelaar/meting welke meestal onder de generator is aangebracht. De genoemde opspantransformator staat in de regel buiten voor het generatorgebouw opgesteld, vandaar dat de generator-busbars voor de fasen een twintigtal meters lang zijn. Busbars zijn meestal platte metalen strips of holle buizen. Deze vormen laten een goede warmtedissipatie toe door hun grote wandoppervlakte in vergelijking tot hun doorsnede-oppervlakte.Een andere reden voor het gebruik van holle geleiders is gelegen in het feit dat bij grotere stromen, de elektrische stroom zich voornamelijk aan de buitenzijde van het materiaal bewegen/vloeien. Dit verschijnsel noemt men; skineffect. Het skineffect wordt groter naarmate de stroom groter is en/of de frequentie toeneemt.