Busongeval in Sierre

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Busongeval in Sierre
De muur in de Sierretunnel waar het ongeval plaatsvond.De vangrails zijn na het ongeluk geplaatst.
De muur in de Sierretunnel waar het ongeval plaatsvond.
De vangrails zijn na het ongeluk geplaatst.
Plaats Vlag van Zwitserland Sierre, Wallis, Zwitserland
Coördinaten 46° 17′ NB, 7° 32′ OL
Datum 13 maart 2012
Tijd Rond 21.15 uur
Locatie Sierretunnel, A9
Ramptype Busongeval
Oorzaak Onbekend
Doden 28
Gewonden 24
Schade Autobus
Busongeval in Sierre
Busongeval in Sierre

Het busongeval te Sierre was een dodelijk verkeersongeluk waarbij een Belgische bus met schoolkinderen en begeleiders aan boord, frontaal botste op een muur in de Sierretunnel, in het zuidwesten van Zwitserland. Deze tunnel, die onder Sierre doorvoert, maakt deel uit van de Zwitserse snelweg A9. Het ongeval vond plaats op 13 maart 2012 omstreeks kwart over negen 's avonds. Bij de botsing tegen de betonnen muur van een veiligheidsnis vielen 28 doden: 22 kinderen, de 2 chauffeurs en 4 begeleiders van de scholen. 24 kinderen raakten gewond.[1] Het was het zwaarste verkeersongeval in Zwitserland sinds 30 jaar.[2]

Ongeluk[bewerken]

De kinderen waren met hun basisscholen 't Stekske uit Lommel-Kolonie bij Lommel en de Sint-Lambertusschool uit de Leuvense deelgemeente Heverlee op terugweg van sneeuwklassen te Saint-Luc (gemeente Anniviers). In de tunnel raakte de bus de rechterkant van de tunnel, week van zijn rijvak af en kwam vervolgens frontaal tegen de muur van een noodstrook aan de rechterkant terecht.[3] Er was geen ander voertuig bij dit ongeval betrokken. De tunnel werd veilig genoemd na een grote controle in 2005. Ondanks het feit dat de tunnel aan alle veiligheidsnormen voldeed, uitten sommige experts toch kritiek, over onder andere de noodnissen en het ontbreken van vangrails in de tunnel.[4] Na het ongeluk zijn er vangrails in de noodnissen geplaatst.

Passagiers[bewerken]

Land Aantal Gewonden Overleden
Vlag van België België 38 18 20
Vlag van Nederland Nederland 10 4 [5][6]6
Vlag van België België/Vlag van Nederland Nederland 1 0 [7]1
Vlag van België België/Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk 1 0 [8]1
Vlag van Duitsland Duitsland 1 1 0
Vlag van Polen Polen 1 1 0
Totaal 52 24 28

Onder de slachtoffers waren er elf meisjes van 11, 12 en 13 jaar en elf jongens van 11 en 12 jaar. De zes volwassen slachtoffers waren 71, 54, 52, 41, 38 en 35 jaar oud.[9] De meeste gewonden hadden gebroken ledematen.

Hulpverlening[bewerken]

Er werden zestig brandweerlieden, vijftien dokters, drie psychologen, honderd reddingswerkers, twaalf ambulances, acht helikopters en drie takelwagens ingezet.[10] De slachtoffers werden overgebracht naar de ziekenhuizen van Sierre, Martigny, Sion en Visp (Frans: Viège) in Wallis en de universitaire ziekenhuizen te Lausanne en Bern.

Nabestaanden[bewerken]

Op 14 maart vertrok een vliegtuig dat het Belgische ministerie van Defensie charterde, met familieleden richting Zwitserland.[11] Ze werden voor hun vertrek begroet door koning Albert II en koningin Paola. Later op de dag trokken ook premier Elio Di Rupo, de ministers Pieter De Crem (Defensie) en Steven Vanackere (vicepremier en Financiën) en Vlaams minister-president Kris Peeters met een regeringstoestel naar Zwitserland, waar ze een ontmoeting hadden met onder meer Eveline Widmer-Schlumpf, de voorzitster van de Zwitserse Bondsraad, en de naasten van de slachtoffers. De familieleden werden in de mogelijkheid gesteld de plaats van het ongeval te bezoeken. Nadat alle omgekomen slachtoffers definitief waren geïdentificeerd, keerden hun familieleden op 15 maart terug naar België.

Vervoer naar België[bewerken]

Zes lichtgewonde kinderen konden met hun ouders reeds op 15 maart naar huis.[12] Op 16 maart werden nog vijftien kinderen met verschillende medische vliegtuigen gerepatrieerd. Ze werden overgebracht naar het Leuvense ziekenhuis Gasthuisberg, in afwachting van hun overbrenging naar lokale ziekenhuizen. Een dag later mochten drie van deze vijftien kinderen naar huis.[13][14] Op 22 maart keerden ook de drie zwaargewonde meisjes terug naar België, waar zij eveneens ter verdere verzorging werden opgenomen in Gasthuisberg.[15]

De lichamen van de omgekomen slachtoffers werden op 16 maart met twee vliegtuigen van het Belgische leger naar België overgebracht. Nadien werden ze in colonne naar hun woonplaats gebracht.[16]

Herdenkingen[bewerken]

Leuven hield op de avond van 14 maart in de Sint-Pieterskerk een gebedswake die aartsbisschop André Léonard voorging. Duizend personen woonden de wake bij.[17] Lommel hield op 15 maart een gebedswake in Lommel-Kolonie, voorgegaan door de bisschop van Hasselt, Patrick Hoogmartens. Meer dan 2000 mensen, binnen en vooral buiten de kerk, woonden de dienst bij.[18] Vooraan in de kerk zaten enkele hoogwaardigheidsbekleders. De gebedswake duurde ongeveer drie kwartier, waarna de aanwezigen de kans kregen een kaarsje aan te steken.

Op 21 maart 2012 nam men afscheid van de Lommelse slachtoffers tijdens een gezamenlijke plechtigheid in de evenementenarena De Soeverein. 5.000 mensen woonden de plechtigheid bij die geleid werd door presentator Bart Peeters. Hij componeerde speciaal voor de gelegenheid het nummer 'Rust zacht in vrede'. Op 22 maart 2012 was er voor de Heverleese slachtoffers een begrafenisplechtigheid in de Leuvense Sint-Pieterskerk. Beide plechtigheden werden bijgewoond door onder meer koning Albert II en koningin Paola van België, kroonprins Willem-Alexander en prinses Maxima van Nederland, Europees president Herman Van Rompuy, de Zwitserse presidente Eveline Widmer-Schlumpf (enkel in Lommel) en de premiers Elio Di Rupo van België en Mark Rutte van Nederland.

Reacties[bewerken]

Op meerdere plaatsen in België, Nederland en Zwitserland en ook online werden er rouwregisters geopend. Er kwamen duizenden reacties op.

Regeringsleiders en staatshoofden van over de hele wereld brachten hun medeleven over aan de Belgische bevolking. Op de plaats van het ongeval en voor de twee scholen werden ook bloemen, knuffels en tekeningen neergelegd. Waaronder door Belgische en Zwitserse autoriteiten.

Vrijdag 16 maart werd in België een dag van nationale rouw. In heel het land werd om 11:00 uur één minuut stilte in acht genomen. Ook in Nederland werden op deze dag de vlaggen halfstok gehangen op alle hoofdgebouwen van de rijksoverheid en werd verzocht aan provincies en gemeenten hetzelfde te doen.[19] Internetzoekmachine Google plaatste op hun Belgische homepagina op de rouwdag een afbeelding van een zwart lintje.

De wielerwedstrijd Milaan-San Remo op 17 maart begon met een minuut stilte voor de slachtoffers.[20]

Nasleep[bewerken]

Op vraag van enkele ouders van de overleden kinderen, heeft reisorganisator Intersoc (de vakantiedienst van de Christelijke Mutualiteit) de namen van beide omgekomen buschauffeurs van de gedenkplaat laten verwijderen. De weduwe van de chauffeur die aan het stuur zat, noemt dit "een wansmakelijke, belachelijke en respectloze daad". Een aantal ouders legde de schuld voor de ramp namelijk bij de chauffeur, hoewel de feitelijke oorzaak nooit bekend is geworden.[21][22]

Ruim een jaar na het ongeluk, op dinsdag 21 mei 2013, kwam de procureur van Wallis, Olvier Elsig, naar België. Het onderzoek was volledig uitgevoerd, waaruit geconcludeerd werd dat de buschauffeur hoogstwaarschijnlijk geen zelfmoordpoging onderging en dat er zo goed als zeker ook geen sprake was van hartfalen.[23] Eerder was gemeld dat de bus, alsook de wegmarkering in de tunnel, volledig in orde was en daarmee niet aan de basis lag van het ongeluk.[24] Desondanks het parket het onderzoek had gesloten, lieten de nabestaanden van de slachtoffers weten dat zij graag een bijkomend onderzoek wilden. De reden hiervoor was dat er volgens hen nog steeds geen duidelijke oorzaak was van het ongeluk.[25]

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. 28 doden van wie 22 kinderen bij ongeluk met Belgische skibus, DeMorgen.be, 14 maart 2012; 28 doden bij ongeluk met Belgische skibus, deredactie.be, 14 maart 2012
  2. "Zeven Nederlandse kinderen in verongelukte bus Zwitserland", nrc.nl, 14 maart 2012
  3. Expert betwist goede veiligheidsscore tunnel, Gva.be, 15 maart 2012
  4. Experts zien problemen met veiligheid ramptunnel, HLN.be, 14 maart 2012
  5. Willem-Alexander en Máxima naar herdenkingen in Lommel en Leuven, vandaag.be, 18 maart
  6. Busongeluk: Nieuwe informatie Zwitserse autoriteiten, MinBuZa.nl, 15 maart
  7. 1 Heverlee neemt vandaag afscheid, vandaag.be, 22 maart
  8. Brits jongetje bij slachtoffers busdrama, Nieuwsblad.be, 17 maart 2012
  9. "23 Belgen en 5 Nederlanders omgekomen", DeStandaard.be, 17 maart 2012
  10. Vingt-huit morts, dont vingt-deux enfants, dans un accident d'autocar en Suisse, LeMonde.fr, 14 maart 2012
  11. Identificatie van slachtoffers nog niet afgerond, deredactie.be, 14 maart 2012
  12. Zes gewonde kinderen kunnen vandaag naar huis, deredactie.be, 15 maart 2012
  13. Drie kindjes mogen UZ Leuven verlaten, Gva.be, 18 maart 2012
  14. 14 gewonde kinderen opgevangen in Gasthuisberg, deredactie.be, 16 maart 2012
  15. 3 zwaargewonde meisjes terug in België, deredactie.be, 22 maart 2012
  16. Lichamen in colonne naar thuishaven gebracht, deredactie.be, 16 maart 2012
  17. 1.000 mensen bij gebedswake in Leuven, Gva.be, 15 maart 2012
  18. Duizenden mensen op gebedswake, Gva.be, 15 maart 2012
  19. Vlag halfstok, Rijksoverheid.nl, 15 maart 2012
  20. 103e Milaan-Sanremo begint met minuut stilte voor slachtoffers busramp, HLN.be, 17 maart 2012
  21. Parket: "Busongeval Sierre waarschijnlijk te wijten aan chauffeur", HLN.be, 15 juni 2012
  22. Busongeval Sierre: 'Alleen deelnemers aan sneeuwklas op gedenksteen', knack.be, 12 maart 2013
  23. Busramp in Sierre niet veroorzaakt door hartfalen of zelfmoordpoging, nieuwsblad.be, 21 mei 2013
  24. Zwitsers gerecht: 'Onduidelijke wegmarkering niet oorzaak busongeval Sierre', nieuwsblad.be, 5 april 2013
  25. ‘Ouders ontgoocheld door gebrek aan zekerheid’ , nieuwsblad.be, 21 mei 2013