César Manrique
César Manrique (Arrecife, Lanzarote, 24 april 1919 – Tahíche, Lanzarote, 25 september 1992) was een kunstschilder, beeldhouwer, architect en bouwadviseur. Zijn stijl kan worden beschouwd als non-figuratief, in evenwicht met de omringende natuur. Veel gebouwen en projecten op het eiland Lanzarote zoals Mirador del Rio, Jameos del Agua, Jardín del Cactus, Cueva de los Verdes alsook het restaurant El Diablo in het Nationaal park Timanfaya en het hotel Gran Melia Salinas in Costa Teguise behoren tot zijn werken.
Lanzarote als zijn atelier[bewerken]
Manrique heeft ervoor gezorgd dat de meeste gebouwen op Lanzarote niet hoger gebouwd worden dan vier verdiepingen, dat zij voornamelijk wit en zeer licht van tint werden, en dat de raamkozijnen in de kleuren groen, blauw of bruin werden geverfd. Er zijn enkele hotels die méér etages tellen, zoals het Gran Hotel in Arrecife. Dit gebouw is neergezet in de tijd dat Manrique een aantal jaren in Amerika verbleef. In Puerto de Carmen staat het zeven verdiepingen tellende hotel Hotel Los Fariones en het appartementencomplex Fariones Playa.
Ook zorgde Manrique ervoor dat er geen advertenties aan de kant van de wegen werden geplaatst en schakelde hij daarnaast een tijdelijke bouwstop in.
Zijn beweegreden was zijn liefde voor het eiland. Hij wilde niet dat de unieke cultuur en natuur werden beschadigd door massatoerisme en heeft dat ook daadwerkelijk weten te voorkomen. De bevolking is hem hier zeer dankbaar voor.
Tegenwoordig kan men ook het voormalig huis van Manrique bezoeken bij Tahíche gelegen tussen de plaatsen Teguise en Arrecife: Fundación de César Manrique. Dit huis is gebouwd in een lavagrot waar niet alleen zijn eigen kunstwerken, maar ook die van anderen te bezichtigen zijn waaronder werk van Pablo Picasso. Manrique zelf woonde sinds 1990 in Haría aan een vallei van het gebergte El Risco de Famara.
Tijdens de Spaanse Burgeroorlog vocht Manrique als vrijwilliger aan de kant van Franco.
Op 73-jarige leeftijd overleed Manrique bij een verkeersongeval op een kruispunt, 50 meter van zijn oorspronkelijk huis: El Taro de Tahíche gelegen.
Externe links[bewerken]
 |
Meer mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina César Manrique op Wikimedia Commons. |
