César Manrique

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jameos del Agua
2008-12-16-01 Lanzarote FundacionCesarManrique.jpg

César Manrique (Arrecife, Lanzarote, 24 april 1919Tahíche, Lanzarote, 25 september 1992) was een kunstschilder, beeldhouwer, architect en bouwadviseur. Zijn stijl kan worden beschouwd als non-figuratief, in evenwicht met de omringende natuur. Veel gebouwen en projecten op het eiland Lanzarote zoals Mirador del Rio, Jameos del Agua, Jardín del Cactus, Cueva de los Verdes alsook het restaurant El Diablo in het Nationaal park Timanfaya en het hotel Gran Melia Salinas in Costa Teguise behoren tot zijn werken. Op verschillende rotondes op Lanzarote staan windsculpturen van zijn hand.

Lanzarote als zijn atelier[bewerken]

Manrique heeft ervoor gezorgd dat de meeste gebouwen op Lanzarote niet hoger gebouwd worden dan vier verdiepingen, dat zij voornamelijk wit en zeer licht van tint werden, en dat de raamkozijnen in de kleuren groen, blauw of bruin werden geverfd. Manrique maakte een boek met eigen foto's over de lokale historische architectuur. Er zijn enkele hotels die méér etages tellen, zoals het Gran Hotel in Arrecife. Dit gebouw is neergezet in de tijd dat Manrique een aantal jaren in Amerika verbleef. In Puerto de Carmen staat het zeven verdiepingen tellende hotel Hotel Los Fariones en het appartementencomplex Fariones Playa.

Ook zorgde Manrique ervoor dat er geen advertenties aan de kant van de wegen werden geplaatst en schakelde hij daarnaast een tijdelijke bouwstop in. Hij organiseerde protesten tegen grootschalige nieuwbouw ten behoeve van het massatoerisme op het eiland in de jaren '80.

Zijn beweegreden was zijn liefde voor het eiland. Manrique wilde niet dat de unieke cultuur en natuur werden beschadigd door massatoerisme en heeft dat ook daadwerkelijk weten te voorkomen. De bevolking is hem hier zeer dankbaar voor.

Binnen in het huis van Manrique. De foto is genomen in een ondergrondse lava-bel die is uitgehouwen en omgebouwd tot een salon.

Het voormalig woonhuis van Manrique is te bezoeken bij Tahíche gelegen tussen de plaatsen Teguise en Arrecife: Fundación César Manrique. Dit huis is gebouwd in en rond een lavagrot waar niet alleen zijn eigen kunstwerken, maar ook die van anderen te bezichtigen zijn waaronder werk van Pablo Picasso. Manrique woonde sinds 1990 in Haría aan een vallei van het gebergte El Risco de Famara. Dit woonhuis met atelier en een groot deel van de inventaris is sinds 2013 opengesteld voor publiek.

Tijdens de Spaanse Burgeroorlog vocht Manrique als vrijwilliger aan de kant van Franco.

Op 73-jarige leeftijd overleed Manrique bij een verkeersongeval op een kruispunt, 50 meter van zijn oorspronkelijk huis: El Taro de Tahíche. Manrique's graf bevindt zich op de begraafplaats van Haría en is voorzien van onder meer poreus lavasteen en beplanting met een cactus en een palmboom, zoals door hem veelvuldig toegepast in zijn werk als architect.

Externe links[bewerken]