Caledonisch Kanaal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Caledonisch Kanaal
Lengte 107 km
Jaar ingebruikname 1822
Van Inverness
Naar Corpach
Loopt door Schotland
Het Caledonisch Kanaal nabij Fort William
Het Caledonisch Kanaal nabij Fort William
Het Caledonisch Kanaal
Het Caledonisch Kanaal
Portaal  Portaalicoon   Maritiem

Het Caldedonisch Kanaal (Engels: Caledonian Canal) verbindt Inverness aan de Schotse oostkust (Noordzee), met Corpach, bij Fort William aan de westkust (Atlantische Oceaan).

In 1803 werd begonnen met de aanleg van het kanaal als alternatief voor de route via de verraderlijke Pentland Firth en Cape Wrath. De werken vonden eerst plaats eerst onder leiding van James Watt, later onder toezicht van ingenieur Thomas Telford, met de hulp van William Jessop. Negentien jaar later, in 1822, was de bouw voltooid. Het had £ 840.000 gekost. Het kanaal is 107 kilometer lang waarvan 72 km door vier natuurlijke meren gaat, namelijk Loch Lochy, Loch Oich, Loch Ness en Loch Dochfour. In het kanaal liggen 29 sluizen waarvan er acht nabij Banavie de Neptune's Staircase vormen. Het project kreeg een hoge prioriteit omdat het van groot strategisch belang was voor de Britse marine. Maar het kanaal was te smal en te ondiep en had last van constructiefouten. Het duurde tot 1847 voor men het kanaal uitdiepte. Tegen die tijd werden de schepen te groot voor het kanaal en werd Inverness verbonden met een spoorweg. Hierdoor verloor het kanaal zijn economisch en strategisch belang. Momenteel wordt het vooral gebruikt door plezierboten.

Het Caledonisch Kanaal in Fort Augustus waar het kanaal de verbinding maakt met Loch Ness